าทันที “อ้ะเนะเนะ?”หรงอี้ลูบศีรษะของลูกน้อยเบาๆ พร้อมกับกอดเขาไว้ในอ้อมกอดอย่างดี ดวงตาสีม่วงมองไปทางระเบียงของอาคารที่อยู่ไกลออกไปนั่นคือสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดของถนนวิหคส่วนเยี่ยนอวี๋ นางกวาดตามองไปยังฝูงชนแล้วฟิ้ววว!ขณะนี้เองก็มีคันศรสีดำล้วนดอกหนึ่งก็พุ่งออกมาจากกลุ่มคนที่เยี่ยนอวี๋กำลังจ้องมองอยู่! รวดเร็วมากและพุ่งตรงมาที่กลางหน้าผากของนางโดยตรงเยี่ยนอวี๋หรี่ตาลง…ชิ้งงง!
เม่ยเอ๋อร์ที่ชักดาบใหญ่ออกมาขวางคันศรธนูไว้ได้ทัน ความเร็วนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก! ทั้งยังแม่นยำมากอีกด้วย ดาบนั้นฟันลงไปจนศรธนูแยกจากกันเป็นสองท่อนในทันทีจากนั้น…หลังจากสิ้นเสียง แครก ศรธนูก็แยกออกจากกัน มันกลับกลายเป็นไฟสังหารสองลูกที่รุนแรงมากขึ้น ลูกหนึ่งพุ่งไปทางเยี่ยนอวี๋ อีกลูกหนึ่งเพ่งไปทางเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่อยู่ในอ้อมกอดของต้าซือมิ่งบางคน“อ้ะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าหวาดกลัวจนปิดศีรษะโล้นเอาไว้!“ไสหัวไปซะ!”เยี่ยนจื่อเสาที่แขนทั้งสองข้างเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวอันทรงพลัง เสริมกำลังให้กับเม่ยเอ๋อร์กันศรธนูทั้งสองออกไปโดยตรงแต่ทว่าศรธนูนั่นกลับยังไม่ถูกเยี่ยนจื่อเสาสลายพลัง มันยังคงกัดกร่อนพลังงานจิตวิญญาณของผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ที่เยี่ยนจื่อเสาแผ่ซ่านออกมา กลิ่นอายไม่ได้ลดลงมามากนักมองดูจนเอ้อร์เหมาตื่นเต้น “ให้ตายเถอะ! นี่คือศรรัดใจในตำนานอย่างนั้นหรือ เหตุใดจึงดูไม่ยอมจำนน หากไล่ฆ่าคนไม่สำเร็จเช่นนั้นเล่า
