่รอให้เยี่ยนชิงกังวลต่อไป ต้าซือมิ่งบางคนก็พยักหน้าแล้ว“ย่อมต้องเป็นเช่นนี้ ไม่เช่นนั้นจะเป็นสามีไปทำไมกัน”“หึ” เยี่ยนชิงหัวเราะออกมาแล้ว เจ้าลูกเขยคนนี้เข้าใจพูด เขากลับไม่รู้สึกต่อต้านมากขนาดนั้นแล้วนั่นสิ!สามีในอุดมคติควรเป็นเช่นนี้!หากไม่อาจปกป้องภรรยาที่รักได้ ยังจะเป็นสามีไปทำไมอีก
“จำคำที่เจ้าพูดในวันนี้ไว้ให้ดี” เยี่ยนชิงตบไหล่ต้าซือมิ่ง อดหวนนึกถึงปีนั้นไม่ได้ น่าเสียดาย น่าแค้นนักที่ตนเองไม่ปรากฏตัวให้เร็วกว่านี้อีกหน่อยคิดถึงอดีต เยี่ยนชิงพลันเอ่ยถาม “ไม่รู้ว่าสำนักคุนอู๋ได้ออกความเห็นเรื่องในครั้งนี้หรือไม่”“ไม่ทราบ” ต้าซือมิ่งหรงที่ไม่ได้อยู่เมืองหลวงเองก็ไม่ทราบแน่ชัดเยี่ยนหงชวนที่ตกอยู่ในภวังค์เองก็ไม่ได้ยินว่าเจ้าหลานเฒ่าพูดว่าอะไร เขายังคงเหม่อมองกองเพลิงสีแดงสด หยางชีซานเองก็เช่นกันจวบจนหงส์เพลิงอาบเพลิงเกิดใหม่เร้นเข้าไปกลางต้นอู๋ถง เนิ่นนานพวกเขาก็ยังไม่อาจได้สติกลับคืนมาแม้ว่าจะมาอยู่ในงานเลี้ยงของครอบครัวแล้ว สองผู้เฒ่าก็ยังคงอึ้งงันอยู่ ท่าทางเหมือนได้รับความกระทบกระเทือนมากจริงๆ!เยี่ยนชิงกลับค่อนข้างสงบและไม่ได้เอ่ยถามอะไรมากนัก “เป็นโชคของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์จริงๆ คราวนี้เกรงว่าพ่อคงได้เลื่อนขั้นจากขั้นสุวรรณชาดเข้าขั้นปฐมภูมิแล้ว! ฮี่ๆๆ…”“ไม่ใช่แค่เกรงว่าหรอก แต่เป็นเรื่องที่แน่นอน! ท่านพ่อข้าไปสอบถามมาให้แล้ว ในบรรดาเจ็ดสำนักตบะของท่านต ่าที่สุด อีกไม่นานท่าน
