กู้หยวนซูก็เร่งเร้า “ท่านพ่อต้องจับสำนักชางอู๋ไว้ให้ได้ โดยเฉพาะเยี่ยนจื่ออวี๋นั่น นางต้องแต่งงานกับชีหลาง มิเช่นนั้นต้องเกิดเรื่องไม่ดีแน่”“วางใจเถิด” กู้ปิ่งคุนมั่นใจในเรื่องนี้ “เด็กนั่นมีตำแหน่งปราชญ์มหาสำนักปลอม เข้าเมืองหลวงไปต้องมีเบื้องหลังอยู่แล้ว หากสำนักชางอู๋ไม่โง่เขลาย่อมต้องมาหาสำนักเหยาไถเซียนแน่นอน”“เจ้าค่ะ” กู้หยวนซูถึงได้ลุกขึ้น เตรียมตัวไปพบเฉิงคั่วกู้หยวนเหิงกลับถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “แล้วซูซู…”“คนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง เจ้าไม่ต้องระลึกถึงหรอก” กู้หยวนซูกล่าวจบก็เดินจากไปพร้อมชุดสีแดงไปกู้หยวนเหิงไม่กล้าถามถึงเยี่ยนซูซูอีกต่อไป แม้นจะเสียดายบ้างเล็กน้อย แต่เมื่อคิดถึงว่าจะสามารถสู่ขอเยี่ยนจื่ออวี๋ได้นั้น เขาก็ไม่คิดถึงคนพรรค์นั้นอีกเลย
อย่างที่ทุกคนทราบ…ณ โยวตูใต้แม่น ้าเย่ว์หมิงเยี่ยนอวี๋กำลังมองต้าซือมิ่งบางคนที่กำลังเลี้ยงลูกน้อยอย่างจริงจังอยู่ พร้อมกับถามขึ้น “เจ้าต้องการอะไรกันแน่”
