กลิ่นอายสังหารไม่รู้จบ พลังแห่งความหายนะอันน่าสะพรึงกลัวกระจายไปทั่วทั้งเมืองโยวตูปัง!ปัง! ปัง!…เงาดำชั่วร้ายแตกเป็นเสี่ยงๆ
บริเวณขุนเขาและท้องทะเลแห่งตำหนักไท่ชาง ปฐมราชินีนั่งลงบนหนึ่งในแปดซีหวังหมู่ รับผิดชอบอำนาจในการลงโทษและการสังหารที่ดั้งเดิมที่สุด และควบคุมพลังโรคภัยไข้เจ็บที่ดั้งเดิมที่สุดแม้ว่ามันจะมาด้วยเงาร่างก็ตาม เพียงแค่เสียงคำราม! ก็สามารถกำจัดอสูรร้ายได้ทั้งหมด เพราะมันโหดร้ายยิ่งกว่าอิงหลงอาวุโสมากนัก เป็นเทพอำมหิตที่สุดในขุนเขาและท้องทะเล!แต่เงาร่างตรงหน้านี้ เห็นได้ชัดว่าใช้พลังได้อย่างจำกัด อีกอย่างหลังจากที่มันคำรามเสียงแหลมสูงนี้ไปแล้วก็จะหายตัวไปแล้ว มันไม่พอใจจริงๆ วี๊ดดด…วี๊ดดด… เงาร่างของซีหวังหมู่ส่งเสียงหวีดหวิวในอากาศ ทำให้เยี่ยนอวี๋เงียบขรึมลง และปล่อยแสงหลากสีไปทางลูกน้องเพื่อปลอบมันเงาร่างของซีหวังหมู่ถึงได้จากไปอย่างสบายใจ!ดังนั้นเงาดำที่หายไปจึงปรากฏขึ้นอีกครั้ง“ยังดี…”ลิ่นจ่างเอินที่อยู่ในตำหนักซือมิ่งเห็นเช่นนี้ ถึงแม้จะเห็นเงาร่างของซีหวังหมู่ไม่ชัดเจนนัก แต่ก็สามารถมองเห็นเงาสีดำที่ก่อตัวขึ้นอีกได้
ถึงแม้แท่นสังเกตการณ์จะสามารถมองเห็นได้ทั้งโยวตู แต่เป็นแค่ภาพไร้เสียง ดังนั้นลิ่นจ่างเอินจึงไม่ได้ยินเสียงหวีดหวิวที่ซีหวังหมู่เปล่งออกมา เพียงแค่เห็นเงาสีดำที่ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างเท่านั้นแต่ตรงหน้านี้กลับมาเป็นปกติทุกอย่างแล้ว!ดังนั้นลิ่นจ่างเอิน
