สั่งการเงียบๆ นักบวชนับร้อยในตำหนักซือมิ่งต่างก็ออกจากตำหนักซือมิ่งไป ส่วนพวกเขาจะหายตัวไปที่ใดนั้นไม่มีผู้ใดอาจรู้ได้
แต่ไม่นานมานี้…วิ้งงง!เหล่าผู้ฝึกฌานแห่งเมืองหลวง ต่างรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนวิ้ง! วิ้ง…การเคลื่อนไหวที่กระจายจากเมืองหลวงได้พุ่งไปยังโยวตูตาม‘ตาข่าย’ ที่เยี่ยนอวี๋และต้าซือมิ่งบางคนเห็นก่อนหน้านั้น และไปกระทบที่ส่วนลึกของโยวตูวิ้งงง!ทหารโยวตูและศิษย์สำนักจวินจื่อที่กำลังประคองภาพม้วนอยู่อย่างสุดความสามารถ พวกเขาต่างก็สัมผัสได้ว่ามีการเคลื่อนไหวจากพื้นดินอย่างเห็นได้ชัด“นี่มัน…”จวินอั้นเทียนตากระตุกแล้วมองไปยังพื้นดินก่อน!“…”พื้นดินที่แตกร้าวเงียบๆ บ่งบอกจวินอั้นเทียนว่ากำลังจะมีอะไรบางอย่างออกมาจากพื้นที่น่ากลัวคือ ไม่เพียงแต่ปรากฏในเมืองโยวตูที่จวินอั้นเทียนเห็นเท่านั้น
แต่มันเกิดขึ้นทั้งอาณาเขตโยวตู ไม่ว่าจะเป็นเมืองลั่วสุ่ย! หรือนอกในสำนักจวินจื่อ รวมถึงค่ายซานต้าด้วย หรือว่าพื้นที่อื่นๆ ในเขตโยวตูก็เช่นเดียวกันการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ทำให้ผู้แข็งแกร่งในสุสานกระบี่แห่งสำนักจวินจื่อผู้นั้นต้องออกจากสุสานกระบี่! ในสุสานกระบี่แห่งสำนักจวินจื่อมีดาบหมื่นเล่ม…“ภูเขาและแม่น ้ากำลังจะพังทลาย! ต้าซย่าจะไม่มีอีกแล้ว” นักกระบี่อาวุโสในสุสานกระบี่ถอนหายใจยาว เคราและเส้นผมของเขากางออกด้วยความกริ้วโกรธและแปลงเป็นแสงกระบี่ สั่นสะท้านไปทั่วสุสานกระบี่แต่ถึงแม้กระบี่หมื่นเล่ม
