หนูตัวน้อยที่ขี้ขลาดมาโดยตลอดกลับตามเม่ยเอ๋อร์ออกไปอย่างกล้าหาญอินหลิวเฟิงหมดคำจะพูด “นี่เป็นการรวมกลุ่มอะไรกัน”“…”จวินฮวนที่ไม่รู้อะไรเลย ค่อยๆ เก็บกระบี่ที่เพิ่งชักออกมาเข้าที่ ดูท่าแล้วคงจะไม่ต้องถึงมือเขาจริงๆ สินะ พวกคนป่าเถื่อนเม่ยเอ๋อร์ที่ป่าเถื่อนมากจริงๆ นางไล่ล่าสังหารจนมีเสียงโหยหวนดังออกมาแล้ว! เห็นได้ชัดว่านางคงไล่ฟันอสูรตนนั้นจนมันสับสนกับชีวิตไปแล้ว แต่ทว่าเยี่ยนอวี๋พลันเอ่ยออกมาว่า “รีบกลับมา”“เจ้าค่ะ…” เม่ยเอ๋อร์ที่ขานตอบจากที่ไกล ได้สร้างหนามเลือดสีดำออกมาเส้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว และทะลุกลับมาจากกำแพงอักษรโบราณ ในมือยังจับปลาหมูกลับมาด้วยหนึ่งตัวอู้วว!ปลาหมูใหญ่อู้วว…
อินหลิวเฟิงที่เห็นสัตว์ประหลาดลื่นๆ สีดำได้อย่างชัดเจน คาดไม่ถึงว่าสัตว์ประหลาดที่มีขนาดใหญ่กว่าปลาหมูใหญ่เท่าหนึ่งนี้จะเป็นผู้ก่อเหตุที่เกือบทำเขาตายอยู่ในกองน ้าหนองนั่นจริงๆ“ไม่ใช่มัน”เยี่ยนอวี๋ที่ขมวดคิ้วมั่นใจ สีหน้าเย็นชาลง “มันไม่มีพลังควบคุมอากาศ”วี๊…ปลาหมูใหญ่ที่พ่นหมอกสีดำออกมาคิดจะซุ่มโจมตี! แต่น่าเสียดายที่มันเพิ่งจะพ่น ‘ดาวกระจาย’ ออกมาเล็กน้อยก็ถูกเม่ยเอ๋อร์โจมตีจนเกิดก้อนซาลาเปาขึ้นเสียก่อนแล้วอู้ววว!ปลาหมูใหญ่ที่กรีดร้องทรมาน หากมันมีตาคงถลึงตาใส่พวกเขาไปแล้วใช่แล้ว สิ่งเดียวที่อสูรตนนี้กับปลาหมูจริงๆ ต่างกันนั่นก็คือมันไม่มีตามิเช่นนั้นคงไม่มาชนเข้ากับมือของเยี่ยนอวี๋ได้หรอก…“ขังมันไว้
