ห็นแต่ไม่อาจช่วยเหลือได้จึงหันไปทางต้าซือมิ่งบางคน แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าที่จะขยับเลย เพียงแค่อุ้มเจ้าตัวน้อยไว้และยืนอยู่บนพื้นดินที่มีการเคลื่อนไหวตลอดเวลาอินหลิวเฟิง “…”นายท่านคนนี้นี่! จริงๆ เลย เขาจึงรีบลงไปเตรียมพร้อมที่จะดึงนายท่านตาบอดคนนี้ขึ้นสู่อากาศแต่ทว่าเขาเพิ่งเตรียมตัวจะก้าวเท้าออกไปนั้นก็พบว่าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นอีกต่อไป!เพราะ…“ย้อนกลับ!”เยี่ยนอวี๋ที่ปล่อยพลังไปอีกครั้ง นางลอยตัวยืนอยู่บริเวณใจกลางระหว่างพลังของค่ายกลและหินปราบมาร ราวกับเทพที่นำบทลงโทษจากสวรรค์ลงมาจุติ! พลังปราบปีศาจที่พวยพุ่งไปยังอากาศอย่างอิสระได้พุ่งโจมตีตุ่มหนองที่อยู่ไกลออกไปอย่างรวดเร็วจน‘สั่นสะเทือน’ ไปทั่วผืนดิน
นี่ยังไม่เท่าไร!“…”‘ท้องฟ้า’ ที่ไม่รู้ว่า ‘สว่าง’ ขึ้นตั้งแต่เมื่อใดเริ่มมีแสงอาทิตย์สาดส่อง ‘ผืนดินใหญ่’ ราวกับแสงอาทิตย์ไปทำลาย ‘เมฆครึ้ม’ ลงอย่างไรอย่างนั้น และแสงนั้นกำลังสอดส่องไปที่เหล่าตุ่มหนอง!คราวนี้…กี๊ซ!
