นคงและสงบ มิอาจตัดสินว่า ‘ล้มเหลว’ ดังที่ท่านกล่าว”“ใช่แล้ว” ชิงอ้ายเฟิงก็เห็นด้วย “ต้าซือมิ่งมีพลังเหนือชั้น ในเมื่อเขาออกโรงเองแล้ว ย่อมมีโอกาสพลิกผัน เซ่าซือกู้มิควรด่วนสรุป”“พูดเช่นนั้นก็ไม่ถูก ศิษย์พี่ใหญ่เองก็ไม่ใช่คนมุสา ที่นางพูดเช่นนี้ย่อมมีเหตุผล สถานการณ์คงอันตราย” คนสำนักเหยาไถเซียนเซี่ยเย่าย่อมยืนฝ่ายกู้หยวนซู“แต่ว่า…”“ทุกท่านอย่าถกเถียงเลย ตามที่ศิษย์น้องเซี่ยกล่าว ที่ข้าพูดเช่นนี้ก็เพราะข้าเป็นเพียงผู้เดียวที่หนีรอดออกมาได้ ส่วนคนที่เหลือกลับมามิได้แล้ว แน่นอนว่าหากทุกท่านไม่เชื่อก็เฝ้าต่อไปได้ ถึงอย่างไรก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้า แต่เรื่องที่เกิดขึ้นข้าจะทูลรายงานองค์จักรพรรดิโดยเร็ว ทุกอย่างย่อมตัดสินโดยองค์จักรพรรดิ”กู้หยวนซูเริ่มฉลาดแล้ว นางไม่โต้เถียงกับผู้อื่นอีก อีกทั้งหลังจากที่นางพูดจบ นางยังกำหมัดประสานมืออำลาทุกคนอย่างรวดเร็ว “ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส คงกล่าวมากไปกว่านี้มิได้ ลาก่อน”“ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเรา…” แต่เดิมเซี่ยเย่าจะพาคนสำนักเหยาไถเซียนกลับไปพร้อมกู้หยวนซู
กู้หยวนซูกลับห้ามไว้ “ศิษย์น้องเซี่ยอยู่ที่นี่พร้อมสหายทุกท่านต่อเถิด รอราชโองการขององค์จักรพรรดิ ข้าขอไปรักษาตัวก่อน”“แต่ว่า…”“มิต้องพูดอีก แค่ก…”กู้หยวนซูที่บาดเจ็บสาหัสจริงๆ ก็โบกมือและเดินจากไป ทว่าก่อนนางจากไป นางยังทิ้งท้ายไว้ว่า “ใช่แล้ว หากโยวตูอ๋องไม่เชื่อสิ่งที่ข้าพูด ส่งคนลงไปใต้น ้าถามศิษย์สำน
