จากนั้นเจ้าตัวน้อยพลันเบิกตา เขาโบกมืออวบอ้วนของตนไปทางหนึ่งและหันไปทางท่านพ่อของเขา “อ้ะเนะ! อ้ะเนะเนะ!” ตรงนั้น!ท่านแม่รูปงามอยู่ทางนั้น!ต้าซือมิ่งอุ้มเด็กน้อยหายวับไปทางที่เขาชี้ทันที เห็นได้ชัดว่าเขาเชื่อมันในสัมผัสของเด็กน้อยมาก ถึงอย่างไรเขาเป็นผู้ได้สัมผัส‘ทักษะ’ ของเขาด้วยตนเอง เขารู้ดีที่สุดว่าการรับรู้ทางสายเลือดของเด็กน้อยเฉียบคมเพียงใด! มิเช่นนั้นเขาคงไม่ถูก ‘จับได้’ หลายต่อหลายครั้งทว่าเขาไม่รู้ว่าหลังจากที่เขาพาเด็กน้อยหายไปแล้ว ตำแหน่งที่สองพ่อลูกเคยยืนอยู่ก็ปรากฏลูกตาสีแดงฉานข้างหนึ่งในทันที ยังมีหมอกดำไหลออกมาจากลูกตานั่นไม่หยุด ทำให้ตำแหน่งของสองพ่อลูกผุกร่อนจนกลายเป็นฝี ของเหลวเหนียวยังแตกออกเป็นฟอง เป๊าะในขณะเดียวกัน…“เชี่ย!”ฝีหนองที่จู่ๆ ก็โผล่มาใต้เท้าทำให้เอ้อร์เหมาร้องไม่หยุด “มารดามันเถอะ! นี่มันที่ไหนกัน ไม่รู้ว่านายท่านน้อยและคนอื่นอยู่ไหน หากนายท่านน้อยอยู่กับคุณหนูใหญ่สองคนก็ยังดี อย่างน้อยหากตายไปนายท่านน้อยก็ยังเป็นผีชู้ กลัวแค่ว่านายท่านน้อยจะโชคร้ายเหมือนข้า ต้องโดดเดี่ยวอยู่เพียงผู้เดียว”
เอ้อร์เหมาที่พึมพำไม่หยุดก็ยิงแสงสีขาวออกมาใส่ฝีหนองเหล่านั้นพลางหลบหนีอย่างรวดเร็ว แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าเขาจะหนีไปทางไหน ฝีหนองเหล่านั้นก็ตามเขาราวกับเงาตามตัวเยี่ยนจื่อเสา เม่ยเอ๋อร์และจวินฮวนที่กำลังเผชิญสถานการณ์เช่นเดียวกับเขาต่างถูกล้อมเพียงลำพัง! เห็นได้ชั