การจู่โจมของนางกลับถูกขวางไว้อย่างแม่นยำ!“ความคิดของปีศาจตัวนี้”เยี่ยนอวี๋ครุ่นคิด นางจำเป็นต้องยื้อการต่อสู้ไว้เพื่อหาจุดอ่อนของปีศาจฝีหนอง ทว่านางก็พบทันทีว่าปีศาจที่รู้จักป้องกันตนเองตัวนี้ปิดจุดอ่อนของตนเองไว้หมดแล้วเรื่องนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋คิดถึงกระบี่ไท่ชางขึ้นมา ด้วยอิทธิฤทธิ์ของกระบี่ไท่ชาง มันไม่กลัวการปิดกั้นเหล่านี้แม้แต่น้อย แต่เมื่อตอนที่นางเข้ามา นางออกคำสั่งเด็ดขาดมิให้กระบี่ไท่ชางตามมาแล้ว
บัดนี้… เยี่ยนอวี๋ที่จำเป็นต้องคิดแผนอื่น อินหลิวเฟิงที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดก็ร้องขอความช่วยเหลือ “กูไหน่ไนเจ้ารีบคิดวิธีสิ! สู้เช่นนี้ต่อไปไม่ไหวหรอก”ปีศาจฝีหนองมากมายเข้าล้อมอินหลิวเฟิงราวกับฝูงตั๊กแตนพวกมันกำจัดใบน ้าค้างแข็งหมดแล้ว บัดนี้กำลังจะกลืนกินเขาแล้วทำเอาเยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว “เจ้าอย่าใช้ศิลปะการต่อสู้อันหยาบกร้านของเจ้าปิดกั้นพลังสายเลือดของเจ้าสิ จู่โจมไปตามใจ มิจำเป็นต้องใช้ทักษะก็ได้แล้ว”“ว่าไงนะ” อินหลิวเฟิงสู้กับปีศาจฝีหนองอย่างเอาเป็นเอาตายเขาไม่ทันตั้งสติได้ว่าเยี่ยนอวี๋หมายความถึงอะไร ขณะนั้นเองปีศาจฝีหนองตัวหนึ่งโถมเข้าใส่ก้นของเขา…“อ้าก!”อินหลิวเฟิงร้องตะโกน รอบกายเขาระเบิดเพลิงสีแดงที่เจิดจ้ากว่าเดิมออกมา เผาปีศาจฝีหนองที่อยู่ใกล้ๆ เป็นก้อนไหม้เกรียมทันที“นี่ไง” เยี่ยนอวี๋ส่ายศีรษะ “ปล่อยไปตามสัญชาติญาณของเจ้า ก็สามารถใช้พลังที่ถูกผนึกไว้ได้แล้ว”“อ้อ! อืมๆ…
