‘หยุด’บริเวณที่พังทลายลงไว้ ทำให้เยี่ยนอวี๋และอินหลิวเฟิงได้พักหายใจแต่ก็ได้หายใจเพียงครู่เดียวเท่านั้นกรรร…เสียงร้องคำรามอย่างบ้าคลั่งดังขึ้นข้างหน้าทั้งสอง ทำให้พญานกต้าเผิงแตกสลายไป มันกลายร่างเป็นปากสีดำคล ้าที่มีฟันแหลมคมโถมใส่พวกเขาสองคน“บิดามันเถอะ!” อินหลิวเฟิงรีบปลุกเร้าพลังสายเลือดออกมาระเบิดใส่ปากสีดำคล ้าขนาดใหญ่ที่กำลังจะกลืนกินพวกเขา จนระเบิดออกเป็นแสงเงาวิหคทมิฬมากมายน่าเสียดาย…ฉับ!
ปากดำคล ้าขนาดใหญ่ประกบลง ของเหลวหนืดกลิ่นเหม็นคาวกระเซ็นออกมา ทำลายแสงเงาวิหคทมิฬที่อินหลิวเฟิงยิงออกมาจากนั้นก็ดูดกลืนเขาและเยี่ยนอวี๋ที่อยู่ข้างหลังเขาอย่างรวดเร็วในวินาทีอันตรายนี้เอง ผมดำขลับของเยี่ยนอวี๋แปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงในทันใด นางแสดงท่าไม้ตายออกมาแล้ว ภาพไท่จี๋ที่มีนางเป็นศูนย์กลางวงหนึ่งคลี่ออกทันที ที่ๆ มันคลี่ผ่านสงบนิ่งลง พลังงานชั่วร้ายก็สลายไป“ทำลาย”เยี่ยนอวี๋กำหมัดมือขวาไว้บริเวณหน้าอก นางรวบรวมพลังดรรชนีที่กระจัดกระจายในอากาศอย่างรวดเร็ว พญานกต้าเผิงสีดำตัวนั้นปรากฏตัวอีกครั้ง มันร่วมมือกับภาพไท่จี๋ล้อมปีศาจฝีหนองไว้ชำระล้างปีศาจเนื้องอกและฝีหนองทั่วทั้งบริเวณ“ฟ้าดิน” ทุกอย่างสะอาดบริสุทธิ์ชั่วขณะ เว้นแต่แสงที่ยังคงไม่ดีนัก ปีศาจฝีหนองเหล่านั้นและปีศาจเนื้องอกที่มีหนองไหลตลอดเวลาตัวนั้นหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงเสียงร้องคร ่าครวญ“เนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเห็นท่านแม่จากที่ที่
