นางก็หายตัวไปแล้ว! มิหนำซ ้าไม่ว่าปีศาจระกาเก้าเศียรจะส่งจิตสัมผัสไปอย่างไร มันก็มิอาจหานางเจอ “ให้ตายเถอะ! เกิดอะไรขึ้น หายไปไหนแล้วล่ะ!”“ท่านปราชญ์ เกรงว่าจะแย่แล้ว” กู้หยวนซูหนังตากระตุกไม่หยุด นางรู้สึกว่าภารกิจครั้งนี้อาจจะไม่ได้ราบรื่นดังที่นางคิด เกรงว่าจะเป็นกับดัก?ปีศาจระกาเก้าเศียรเองก็คิดถึงความเป็นไปได้เช่นนี้เช่นกัน มันจึงคิดจะเก็บลูกแก้วชั่วร้ายและถอยหนีไป! แต่แล้วครั้นมือของมันเพิ่งยื่นออกไปก็ถูกขัดขวางไว้เสียก่อนเยี่ยนอวี๋ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าปีศาจระกาเก้าเศียร (กู้หยวนซู)นางสับมือลงไปที่ข้อมือของกู้หยวนซูราวกับเหล็กกล้าที่แข็งแกร่ง ทำให้มือของนางหักในทันที ส่วนมืออีกข้างของเยี่ยนอวี๋ก็ยื่นไปคว้าลูกแก้วชั่วร้ายไว้
“นังคนชั่ว! ฝันไปเถอะ!” กู้หยวนซูกรีดร้อง ปีศาจระกากลายร่างเป็นหมอกสีดำก่อนจะจู่โจมใส่มือของเยี่ยนอวี๋อย่างรวดเร็ว “นังหนูตัวดีบังอาจนัก!”เยี่ยนอวี๋ไม่เกรงกลัวหมอกดำ นางเพียงแค่รู้สึกรังเกียจหมอกดำที่ปล่อยกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้งเหล่านี้ ครานี้เอง แสงสีรุ้งอันศักดิ์สิทธิ์ที่พร้อมจะบดขยี้ก็แผ่ออกมาจากรอบตัวนางหมอกดำที่ถูกบดขยี้จนเกิดเสียง แซ่ดๆ ก็มิสามารถเข้าใกล้เยี่ยนอวี๋ได้เลย มันย่อมไม่สามารถขัดขวางการลงมือของนางได้ นางจึงคว้าดาวสีดำที่อยู่ด้านบนอาคารมาไว้ในมือได้สำเร็จ“อยากตายรึไง!” ปีศาจระกาเก้าเศียรดวงตาแดงฉาน พลังชั่วร้ายนับไม่ถ้วนไหลทะลักออกมาจากร
