งโยวตูถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาอย่างรวดเร็ว แม้แต่เมืองหลวงตี้ชิวก็ถูกหมอกสีดำปกคลุมไว้แล้ว“แย่แล้ว…”อินสวินอี้ที่รู้ความในเหงื่อตก เขารู้ว่า ‘ปีศาจ’ ตัวนั้นกำลังฟื้นขึ้นแล้วอีกทั้งเขายังสัมผัสได้ว่าพื้นดินทั้งหมดกำลังเคลื่อนไหวเพราะ‘หนวด’ ของปีศาจตัวนั้นกำลังเลื้อยคลาน!“อ้ะ!”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็รู้สึกเช่น เขาชี้ไปข้างล่างอย่างประลาดใจต้าซือมิ่งที่อุ้มเด็กน้อยไว้ก็ขมวดคิ้ว เพราะว่ากระแสมืดมนที่ปีศาจระกาเก้าเศียรสร้างขึ้นบัดนี้กำลังกลืนกินเยี่ยนอวี๋ ลมหายใจของฝ่ายหลังก็หายไป!?“นังคนชั่ว ไปตายซะ!” ปีศาจระกาเก้าเศียรดูดกลืนเยี่ยนอวี๋เข้าไปในร่างวิญญาณร้าย และเรียกพลังที่เคยฝังไว้ในตัวเยี่ยนอวี๋ในครานั้นออกมาเยี่ยนอวี๋รู้ทันที…“เจ้านี่เอง!”