กาเก้าเศียรในอนุสติของนางทว่าฝ่ายหลังกลับมิได้ตอบในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ก็ขานเรียก “นายท่านจวิน ท่านโปรดไปยืนใต้ดวงจันทร์”“ได้” จวินอั้นหยวนยืนไปบนตำแหน่งนั้นอย่างไม่ชักช้า“เม่ยเอ๋อร์ดาวพุธ จวินฮวนดาวศุกร์ หลิวเฟิงดาวอังคาร ศิษย์พี่รองดาวพฤหัส เอ้อร์เหมาดาวเสาร์”“เจ้าค่ะ! คุณหนูใหญ่”“ขอรับ…”ทุกคนต่างยืนประจำตำแหน่งของตนเอง เหลือเพียงกู้หยวนซูยืนโง่เขลาอยู่เช่นนั้น ฝ่ายหลังจึงถามอย่างรู้ตัวว่า “เยี่ยนจื่ออวี๋ เจ้าคงไม่ได้ให้ข้ายืนใต้ดาวสีดำดวงนั้นหรอกนะ!”“ใช่แล้ว” เยี่ยนอวี๋ตอบกู้หยวนซูสีหน้าพลันเปลี่ยน แต่ปีศาจระกาเก้าเศียรในอนุสติของนางกลับส่งกระแสจิตให้นางว่า “ไปยืน”
“ท่านปราชญ์?!” กู้หยวนซูไม่เข้าใจ เพราะว่านางเองก็สัมผัสถึงลิ่นอายอันตรายจากดาวสีดำดวงนั้นปีศาจระกาเก้าเศียรกลับพูดขึ้นว่า “วางใจเถิด ข้าย่อมคุ้มครองเจ้า”กู้หยวนซูจึงเก็บอารมณ์ไม่พอใจและไปยืนที่ตำแหน่งนั้นอย่าง ‘ว่าง่าย’ ทำให้อินหลิวเฟิงประหลาดใจ “เซ่าซือกู้ให้ความร่วมมือกว่าที่คิดไว้นะนี่”“แล้วตัวข้าเซ่าซือจะไม่ให้ความร่วมมือได้หรือ” กู้หยวนซูโต้กลับ“ถูกของเจ้า เจ้าย่อมทำอะไรมิได้”“ฮึ”กู้หยวนซูนอกจากยิ้มเย็นชาแล้วก็ไม่อยากพูดอะไรอีก ตอนนี้นางอยากจะจัดการเยี่ยนจื่ออวี๋นังคนชั่วนี้ให้ตายเร็วๆ ซะ! และออกจากที่นี่เสียทีเยี่ยนอวี๋เองก็ไม่ได้ปล่อยให้นาง ‘รอนาน’ หลังจากที่ทุกคนยืน‘ประจำตำแหน่ง’ แล้ว นางก็สื่อสารกับอิงหลงโ
