่ยเย่าแห่งสำนัก
เหยาไถเซียนต่างสั่งกองกำลังสำนักของตน มีเพียงคนสำนักคุนอู๋ที่ได้แต่มองดูจากที่ไกลๆ“ผู้ดูแลคุน เราทำได้เพียงมองเช่นนี้หรือ” คนสำนักคุนอู๋ยิ่งดูยิ่งรู้สึกไม่พอใจ เรื่องอื่นไม่กล่าว การได้ร่วมศึกภายใต้ปาฏิหาริย์ขุนเขาและท้องทะเลย่อมเป็นความสำเร็จอันวิเศษ และยังเป็นโอกาสที่หาได้ยากในใต้หล้าน่าเสียดาย…“นอกจากยืนมองแล้ว พวกเจ้ากล้าลุกฮือประท้วงต้าซือมิ่งรึ” เหลียงเฉิงคุนก็ไม่พอใจเช่นกัน แต่เขาจะทำอย่างไรได้เล่า เขาไม่คิดว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นจะเป็นผู้สังเกตการณ์อย่างเดียวทันใดนั้นเองความคิดของเขาก็ถูกพิสูจน์ทันทีขณะที่ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลถูกคลี่ออกจนเกือบสุดจนแทบจะปกคลุมทั่วอาณาจักรโยวตู ต้าซือมิ่งท่านนั้นก็เคลื่อนไหวแล้ว! เขาอุ้มเด็กน้อยเหินไปข้างใต้ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลเหนือแม่น ้าเย่ว์หมิง อยู่ในตำแหน่งของตาค่ายกลตำแหน่งหนึ่งที่มองไม่เห็นไม่เพียงเท่านี้…“ขึ้น”
