รมณ์นัก“ครั้นสำนักข้าได้พืชตะไคร่น ้ามา แม้จะคาดเดาไว้แต่แรกแล้ว แต่ก็มิอาจยืนยันได้ มิทราบว่าในค่ายกลแห่งนี้ผนึกอะไรไว้หรือ”“คงเป็นอสูรโบราณ มิเช่นนั้นคงไม่ต้องให้ถึงมือปฐมราชินีหยวนชู” จวินฮวนผู้สงบปากสงบคำมาตลอดก็อดเอ่ยขึ้นไม่ได้ “หรือว่าเป็นเทียแมท หนึ่งในสิบสองเทพมาร”เทียแมทเป็นอสูรเทพที่ถูกขนานนามเป็นเทพแห่งวารีในสิบสองเทพมาร มันมีพลังวิเศษธาตุน ้าดั้งเดิม แข็งแกร่งกว่าอสูรเทพธาตุน ้าเช่นอิงหลงโบราณมากโยวตูประสบอุทกภัยทุกปี แม่น ้าเย่ว์หมิงไม่เคยสงบนิ่งได้ ย่อมเป็นเรื่องปกติที่จวินฮวนจะมีความคิดเช่นนี้อินหลิวเฟิงก็คิดเช่นนี้ “กูไหน่ไน หรือว่าจะเป็นเทียแมทจริงๆผนึกนี้ไม่สามารถผนึกเทียแมทไว้ได้ หรือไม่ก็เป็นเพราะเวลาผ่านไปนาน ผนึกเริ่มเสื่อมคลาย มันจึงเริ่มออกอาละวาด?”
“…มิใช่หรอก” เยี่ยนอวี๋ปฏิเสธ “เทียแมทสูญเสียดวงจิตไปนานแล้ว มันไม่ได้ถูกผนึก สิ่งที่ถูกผนึกไว้ในนี้ ข้า… ยังไม่ทราบ”มีเพียงเยี่ยนอวี๋และผู้ใต้บังคับบัญชาชั้นยอดไม่กี่นายเท่านั้นที่รู้ตำแหน่งผนึกของแดนมืดวิญญาณอสูร เนื่องจากมันกินพื้นที่กว้างขวางนัก เยี่ยนอวี๋จึงมิได้อธิบาย“เช่นนั้นมหาสงครามวันสิ้นโลก ศึกสังหารสิบสองมารเทพของปฐมราชินีหยวนชูมิใช่เรื่องเล่าขาน แต่เป็นเรื่องจริงหรือนี่!” อินหลิวเฟิงดวงตาเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าเขาถูกตำนานเล่าขานวางยาตั้งแต่เด็กเยี่ยนอวี๋เหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “ไม่เกี่ยวกับเรื่องตอน
