อสำนึกชั่วร้ายของปีศาจระกาอย่างเงียบๆแล้ว นางจึงสรุปได้ว่า…ปีศาจระกาในอนุสติของกูหยวนซูเป็นปีศาจระกาตัวจริง ทว่ามันไม่แข็งแกร่งมากนัก อย่างน้อยก็อ่อนแอกว่าที่นางคาดคิดไว้มากในระหว่างการสำรวจ “ไปมา” เช่นนี้ อินหลิวเฟิงที่มีตบะไม่สูงมากนักก็รับรู้บางอย่างขึ้นได้ “เหตุใดข้ารู้สึกขนลุกอีกแล้วนะเหมือนกับมีพลังชั่วร้ายเลย”เอ้อร์เหมาที่มิได้พูดอะไรมาตลอดทาง เขาก็คลุมเสื้อคลุมให้นายท่านน้อยของตน ก่อนจะพูดขึ้นว่า “นายท่าน ท่านเกาะแต่สตรีกินร่างกายจึงอ่อนแอ สวมเสื้อผ้าหนาหน่อยนะขอรับ”อินหลิวเฟิงโมโหหน้าดำหน้าแดง…“ไม่หรอก เอ้อร์เหมา นายท่านน้อยของเจ้าพูดถูกแล้ว” จวินอั้นหยวนเองก็พบความผิดปกติบางอย่างได้ ปีศาจระกาเก้าเศียรจึงเรียกคืนจิตเหนือสำนึกชั่วร้ายกลับมาทันที
เยี่ยนอวี๋รู้สึกเสียดายเล็กน้อย อันที่จริงนางอยากถือโอกาสสร้างสัญลักษณ์ลึกลับไว้ในจิตเหนือสำนึกชั่วร้ายของปีศาจระกาเก้าเศียรเพื่อสะดวกต่อการทำงาน แต่น่าเสียดายที่ทุกคนตื่นตัวกันมาก“เป็นเพราะหลุมดำที่อยู่ข้างหน้า!” เยี่ยนจื่อเสาพบว่ามีหลุมดำอยู่ข้างหน้าไม่ไกลออกไป“อืม เราลงไปจากทางนั้นกัน” เยี่ยนอวี๋กล่าวเม่ยเอ๋อร์จึงหายตัวไปข้างหน้าหลุมดำเป็นคนแรก ส่วนคนที่เหลือทยอยตามกันไป การเคลื่อนไหวนี้สร้างรอยริ้วยาวในแม่น ้าเมื่อเทียบกับเยี่ยนอวี๋ลงมาเพียงผู้เดียวแล้ว ความเร็วครั้งนี้ของพวกเขาถือว่าช้าไปมาก แต่ครั้งนี้พวกเขามีจำนวนคนถึงร้อยกว่
