ณ ถ้ำฝึกตนอันเงียบสงัด ยอดเขาลำดับเก้า
“ได้แค่ขั้นแปดจุดสูงสุดเองรึ?”
เมื่อสัมผัสได้ว่าคลื่นพลังภายในร่างกายสงบลงแล้ว จางอวิ๋นก็ขมวดคิ้วด้วยความขัดใจเล็กน้อย
พลังงานบริสุทธิ์ที่ได้รับคืนกำไรจากการที่สวีหมิงทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐาน แม้จะมหาศาลจนทำให้ระดับพลังของเขาพุ่งพรวดจาก ‘ระดับสร้างรากฐานขั้นห้าจุดสูงสุด’ ขึ้นมาแตะ ‘ระดับสร้างรากฐานขั้นแปดจุดสูงสุด’ ในรวดเดียว แต่ทว่ามันยังน้อยกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้
ตามการคำนวณของเขา อย่างน้อยระลอกนี้น่าจะดันให้เขาไปแตะขอบเขต ‘ระดับสร้างรากฐานขั้นสิบจุดสูงสุด’ ได้สบายๆ
แต่ดูเหมือนว่าความเป็นจริงจะโหดร้ายกว่านั้น หลังจากผ่านขั้นห้ามา ปริมาณพลังงานที่ต้องใช้ในการทะลวงแต่ละขั้นกลับทวีคูณมากกว่าที่เขาคำนวณไว้หลายเท่าตัว ทำให้พลังทั้งหมดมาหยุดชะงักอยู่แค่ขั้นแปด
“สงสัยคงต้องรอเจ้าอ้วนทะลวงระดับสร้างรากฐานสินะ”
จางอวิ๋นถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้
แต่อู๋เสี่ยวพั่งในตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะทะลวงด่าน
ต่างจากสวีหมิงที่เคยฝึกปรือมาจนถึงขั้นสูงและมีพื้นฐานแน่นปึ้ก แม้จะโดนแย่งรากวิญญาณไปจนพลังถดถอย แต่ ‘มรรคคา’ และความเข้าใจในการฝึกตนยังคงฝังรากลึก พอได้รากวิญญา
