็ง ก่อนจะพูดชัดถ้อยชัดคำว่า “กล้าแตะต้องลูกข้าอีกแม้เพียงปลายนิ้ว ข้า…”“เข้าใจผิดแล้ว!” ต้าซือมิ่งรีบพูดขัดขึ้น เขากำลังคิดว่าจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไรดีเสียดายที่เยี่ยนอวี๋ไม่ได้ให้โอกาสเขา“เทวาอัสดง!”เยี่ยนอวี๋ระเบิดพลังอันแข็งแกร่งจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของนางอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน นางปลดปล่อยพลังสร้างโลกออกมา เมื่อนางเห็นเด็กน้อยหัวแก้วหัวแหวนของนางถูกคนอื่นทำร้าย นางก็ระเบิดพลังขึ้นมาทันที ตั้งแต่เกิดใหม่มา นี่เป็นครั้งแรกที่นางเดือดดาลเช่นนี้ ความโกรธกริ้วของเทพีสร้างโลกเมื่อผสานกับพลังกระบี่ไท่ชางแล้ว ช่างน่าสะพรึงกลัว…“ซี้ด”
เมื่อต้าซือมิ่งที่แสวงหาความตายรับรู้ถึงอันตราย เขาปวดศีรษะจนกุมขมับ เขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดเรื่องจึงบานปลายจนถึงขั้นมิอาจไกล่เกลี่ยเช่นนี้ได้เมื่อคิดย้อนกลับไปแล้วก็เหมือนว่าเป็นเพราะเขาทำตนเองทั้งนั้นหากไม่ใช่เพราะครั้งแรกที่เขาเจอเด็กน้อยแล้วพลั้งมือทำเด็กน้อยตกลงไปในโคลน ทุกอย่างก็น่าจะไม่วุ่นวายเช่นนี้ แต่เขาก็… ไม่ได้ตั้งแต่ใจจริงๆ นี่…อุ้มลูกครั้งแรกก็พลั้งมือเสียแล้วความขมขื่นแล่นผ่านในใจ ต้าซือมิ่งยอมล้มเลิกค่ายกลน้อยแต่โดยดี เขารออยู่ที่เดิมไม่กล้าหนีไปไหนอีกสัญชาติญาณบอกเขาว่า หากเขายังคิดหนีในยามนี้ ต่อไป…เอ่อ เกรงว่าคงไม่มีต่อไปแล้ว ดูเขาสิทำเอามารดาของเด็กน้อยถึงกับปล่อยท่าไม้ตายออกมาแล้ว“เทวาอัสดง…” หรงอี้มองไปรอบตัวที่กำลังทรุดตัวและพั
