นักบวชโยวตูอาวุโสส่ายศีรษะอย่างมั่นใจ “แม้ความสามารถของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนจะไม่ธรรมดา แต่เทียบกับต้าซือมิ่งแล้ว ยังห่างกันมากโข” มิเช่นนั้นเมื่อครู่นี้นางคงไม่ถูก “ขโมย” ลูกไปหรอกแต่จะว่าไปแล้ว นักบวชอาวุโสก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดต้าซือมิ่งต้องแย่งเด็กน้อยของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนไป นี่มันไม่ต่างจาก…อันธพาลเลย เพียงแต่ว่า…“เมื่อครู่นี้เหมือนกับว่าข้าจะได้ยินนายท่านน้อยเรียกพ่อ?” เอ้อร์เหมาเจ้าทูตตัวน้อยกลับจับประเด็นสำคัญได้ แต่ประเด็นนี้ทำให้เขารับไม่ค่อยได้เม่ยเอ๋อร์ดันพูดยืนยันว่า “เจ้ามิได้ฟังผิด”เอ้อร์เหมา “…”“เรียกต้าซือมิ่งว่าพ่อหรือ” เยี่ยนจื่อเสาที่งุนงงถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก“เจ้าค่ะ” เม่ยเอ๋อร์มั่นใจมาก! แม้นางเองก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดนายท่านน้อยต้องเรียกต้าซือมิ่งท่านนั้นว่า ‘พ่อ’ แต่นางได้ยินเช่นนั้นจริงๆเอ้อร์เหมา “…”เช่นนั้นนายท่านน้อยของพวกเขาจะทำอย่างไรเล่า
“คงมิใช่หรอก…”อินหลิวเฟินเข่าทรุดเมื่อได้ยินถึงตรงนี้“ไม่ใช่แน่นอน!”เสียงของกู้หยวนซูโพล่งขึ้น หลังจากที่ต้าซือมิ่งจากไป กลิ่นอายที่สกัดกั้นกู้หยวนซูไว้ก็ค่อยๆ จางลง แต่นางยังคงถูกเม่ยเอ๋อร์กุมตัวอยู่ ดังนั้นถึงแม้กู้หยวนซูจะพูดได้แล้ว แต่ยังคงถูกจับกุมตัวไว้ ทว่านางก็ตวาดขึ้นว่า “นังทาสป่าเถื่อน! ยังไม่รีบปล่อยข้าอีก!”“…”เม่ยเอ๋อร์ส่งสายตาเย็นชาราวกับกำลังมองคนตายไปที่กู้หยวนซู“เจ้า…”กู้หยวนซูอ้าปากทำท่าจะพูดอะไร จิตใ
