่วนั่นใช้หน้าตาหลอกล่อต้าซือมิ่ง! แต่ต้าซือมิ่งไม่ใช่คนหลงกลมายาแน่นอน เขาต้องมีเหตุผลของเขาจึงให้ความสนใจนังชั่วนั่นนัก!” กู้หยวนซูแสดงจุดยืนชัดเจน
ปีศาจระกาเก้าเศียรพยักหน้าเห็นด้วย ‘ใช่แล้ว นางดูประหลาดเจ้ายังจำได้หรือไม่ว่าข้าเคยยืมมือเจ้าวางกลควบคุมในตัวนางไว้’“…จำได้” กู้หยวนซูที่พอจำความได้ก็ย้อนคิดถึงอดีต “ครานั้นท่านบอกว่าในตัวนางมีพรสวรรค์วิเศษ?”กู้หยวนซูจำได้ว่า ถึงแม้ตอนนั้นนางอายุเพียงสิบสี่ แต่เพราะนางมีความสามารถพิเศษกว่าผู้ใด จึงถูกแต่งตั้งเป็นเซ่าซือแห่งตำหนักซือมิ่ง ในปีนั้นนางบังเอิญเจอเยี่ยนจื่ออวี๋อายุสิบขวบในเมืองชางอู๋นังคนชั่วนั่น…กู้หยวนซูจึงจำได้ว่า ตั้งแต่อายุสิบขวบ นังคนชั่วนั่นก็มีจริตมารแต่นางกลับไม่มีพลังความสามารถเลยแม้เพียงน้อย! ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเพียงสตรีต ่าช้าที่เกิดมาเพื่อเป็นของเล่นของชายชาตรีเท่านั้นนางในครานั้นจึงตัดสินให้นังคนชั่วเป็นผู้ไร้พลังแต่กำเนิดและไม่มีทางฝึกบำเพ็ญได้! เพียงแต่ว่า…“ท่านปราชญ์ ตอนนั้นนังคนชั่วไม่สามารถฝึกบำเพ็ญตนได้ แต่บัดนี้เหมือนกับว่านางจะมีวิชาไม่ธรรมดาแล้ว” ในขณะที่กู้หยวนซูคิดแค้นริษยา นางก็ค้นพบปัญหาสำคัญ‘ใช่แล้ว! นี่คือสิ่งที่ข้าบอกว่าผิดปกติ’ พลังวิญญาณปีศาจระกาเก้าเศียรวูบไหวเล็กน้อย ‘ในตอนนั้นข้าวางกลควบคุมตัวนางไว้ มันสามารถทำให้นางมิอาจฝึกบำเพ็ญใดๆ ได้ แต่ท้ายที่สุดนางยังคงมีวิชา เรื่องนี้ต้องมีไม่ชอ
