เยี่ยนอวี๋ค่อยๆ ‘ฟื้น’ จากความทรงจำแล้ว ในระหว่างนี้ นางสัมผัสได้ว่าเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกนางกำลังฉุนเฉียว ราวกับมีอะไรทำให้เขาโมโห เยี่ยนอวี๋จึงลืมตาขึ้นขณะที่ต้าซือมิ่งหันหลังกลับไปพอดี “เม่ยเอ๋อร์”ฟิ้ว!เม่ยเอ๋อร์จู่โจมกู้หยวนซูโดยที่ไม่พูดอะไรทันที ด้วยความรวดเร็วของนาง… กู้หยวนซูไม่ทันกะพริบตาเสียด้วยซ ้า นางก็ถูกจับไว้แล้วนี่มัน…“เชี่ย!”อินหลิวเฟิงคิดว่าเรื่องต้องบานปลายแน่ๆ!“ให้ตายเถอะ!”เหล่าผู้แข็งแกร่งราชสำนักเองก็สะท้านกันไปหมด พวกเขาต่างแสดงพลังแข็งแกร่งที่สุดของตนออกมาแล้ว เพราะการจู่โจมของเม่ยเอ๋อร์ทำให้พวกเขารับรู้ถึงวิกฤตร้ายแรง เพราะชั่วขณะเมื่อครู่นั้นพวกเขาไม่ทันหายใจและไม่ทันมองเห็นอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างก็จบลงแล้ว!อีกทั้ง… อีกทั้ง…
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ฝ่ายตรงข้ามจับคนจากข้างกายต้าซือมิ่ง ต้าซือมิ่งก็เหมือนกับมิได้หยุดยั้งนาง?นี่มัน…“…!”เหล่าผู้แข็งแกร่งเหงื่อตกหารู้ไม่ว่า ต้าซือมิ่ง ‘ของพวกเขา’ ไม่ใช่มิสามารถหยุดยั้งได้ แต่เป็นเพราะเขามิได้ต้องการจะหยุดยั้งตั้งแต่แรก มิหนำซ ้าเขายังเมินเฉย มุมปากของเขาค่อยๆ ยกขึ้นอินสวินอี้ที่เดินทางมาอย่างเร่งรีบ เขาจึงได้ประจักษ์เหตุการณ์ตรงหน้าอันแสนแปลกประหลาดนี้สิ่งที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้มากที่สุดคือ ต้าซือมิ่งกำลังยืนประจันหน้ากับภรรยา? เขาคิดอะไรอยู่กันแน่? สมองที่ตนคิดว่าฉลาดพอควรนั้น บัดนี้เหมือนว่าจะไม่พอใช้เสียแล้วแต
