บัญชาจากปากท่านเทพ”“ขออภัย พวกข้าโง่เขลานัก” เฉิงคั่วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ ว่ากันว่าวาจาของต้าซือมิ่งเป็นดั่งพระประสงค์ของเทพเจ้า มิอาจเอื้อนเอ่ยได้ง่ายดาย เมื่อเอ่ยสิ่งใดแล้ว สถานการณ์จะพลิกผันผู้แข็งแกร่งที่คิดถึงเรื่องเล่าขานเช่นกันต่างพยักหน้า “ใช่ๆๆ…”ความโง่เขลาของพวกเขาทำเอากู้หยวนซูโมโหจนแทบจะระเบิด!แต่นางจะแสดงอาการมิได้ นางทำได้เพียงรักษากิริยาไว้ก่อนจะตวาดขึ้นว่า “รู้ก็ดี! ยังไม่รีบ…”
กู้หยวนซูมิอาจพูดคำพูดต่อจากนั้นได้อีก นางรู้สึกเพียงว่ารอบตัวของนางแข็งเกร็งไปหมด ราวกับถูกพลังอันทรงพลังผนึกทั้งหมด รวมทั้งเสียง กระทั่งลมหายใจ!คนที่สกัดนางไว้ย่อมคือต้าซือมิ่ง ในที่สุดเขาก็ตั้งสติได้แล้วหลังจากครุ่นคิดอยู่หนึ่งจิบชา ต้าซือมิ่งก็ยอมแพ้แล้ว เพราะว่าเขาได้ยินเสียงร้อง ‘อ้ะเนะเนะ’ ที่กระวนกระวายมากขึ้นเรื่อยๆ เด็กน้อยคงร้อนใจมากจนทนไม่ไหวแล้ว“อ้ะ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าโมโหจะตายอยู่แล้ว! เพราะว่านอกจากท่านพ่อรูปงามถูกบังไว้นานมากแล้ว ท่านพ่อรูปงามของเขาก็ยังไม่มาอุ้มเขาอีก! และยังอยู่กลุ่มเดียวกันกับคนร้ายด้วย!“อ้ะ!”“อ้ะเนะเนะ! อ้ะ…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่แต่เดิมยังไม่เชื่อ ตอนนี้เขารู้สึกยิ่งโมโห ทว่าความโมโหทั้งหมดของเขาถูก ‘แช่แข็ง’ อย่างรวดเร็ว เพราะว่าต้าซือมิ่งปลีกตัวออกมาส่งยิ้มให้เขาแล้วหลังจากที่ปิดปากกู้หยวนซูแล้ว สิ่งแรกที่ต้าซือมิ่งทำก็คือเอี้ยวตัวเดินออกมามองเจ้าก้อนน้อย แม้ต