องการของเด็กน้อย น่าเสียดายที่ในขณะที่นางรับพลังของมังกรโบราณมานั้น นางพบว่า…วิ้ง!วิ้ง! วิ้ง…มีกลิ่นอายอันรุนแรงกำลังลงมาจากทางทิศเหนือ มันตกลงกลางอากาศเหนือเมืองโยวตู!เยี่ยนอวี๋ก็ฉุกคิดถึงสถานการณ์ดินแดนต้องห้ามของโยวตูที่อินหลิวเฟิงเคยเล่าให้นางฟัง “ดูท่าจักรพรรดิหยวนคังจะถือโอกาสขณะที่โยวตูเกิดอุทกภัยโจมตีโยวตูแล้ว”เมื่อคิดได้เช่นนี้ เยี่ยนอวี๋ที่แต่เดิมไม่แปลกใจกลับพบว่า พลังที่ทะลุอากาศมาเหล่านั้นต่างตกลงไปริมแม่น ้าเย่ว์หมิง จากนั้นนางก็
เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีกองกำลังเมืองหลวงประจำอยู่ริมแม่น ้าเย่ว์หมิงมานานแล้ว คนกลุ่มนี้ทยอยกันเดินออกมาจากในค่ายทหาร หัวหน้าหนึ่งในนั้นยังเป็นสตรีอายุน้อยนางหนึ่งด้วย?“กู้เซ่าซือ”“กู้เซ่าซือมิ่ง ไม่พบกันนาน”“กู้เซ่าซือมิ่ง…”เซ่าซือมิ่งตำหนักซือมิ่งนายหนึ่ง รวมทั้งผู้แข็งแกร่งสำนักคุนอู๋และสำนักชิงเหลียนที่มาถึงก่อนต่างทยอยกันทักทายกู้หยวนซูส่วนผู้แข็งแกร่งของสำนักเหยาไถเซียนที่ได้รับบัญชาจากจักรพรรดิก็คารวะอย่างนอบน้อม “คารวะศิษย์พี่ใหญ่ขอรับ”“ตามสบาย” แม้กู้หยวนซูมีสีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย แต่นางยังคงมีสติดี นางกล่าวทักทายทุกคนด้วยท่าทีนอบน้อม “ไม่คิดว่าทุกท่านจะมาถึงเร็วเพียงนี้”“ฝ่าบาทเรียกตัวด่วน บัญชาให้พวกข้ารีบมาคอยฟังคำสั่งเซ่าซือมิ่ง พวกข้าย่อมมิบังอาจเพิกเฉย ไม่ทราบว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไร”“ใช่แล้ว ไม่ทราบว่าต้องการให้พวกข้าทำอะไร
