แกร่งพอควรแต่แล้วเม่ยเอ๋อร์ที่ปรากฏอยู่เหนือศีรษะของกู้หยวนซูก็ฟันดาบลงไปจวนจะผ่ากู้หยวนซูเป็นสองท่อน“ตายเสียเถิด!”“อะไรกัน” กู้หยวนซูหน้าถอดสี นางหายวับไปในทันที ไม่สนใจอินหลิวเฟิงและลูกน้องของเขาอีก แม้แต่ปีศาจระกาเก้าเศียรในอนุสติของนางก็ตกตะลึง “พลังสังหารแก่กล้านัก!”“ศิษย์พี่ใหญ่ พวกข้ามาช่วยแล้ว!” คนของเหยาไถเซียนรีบเข้าช่วยทันที พวกเขาดูกระฉับกระเฉงมากผู้แข็งแกร่งที่เหลือก็เพิ่งตั้งสติได้ “เจ้าโจรกบฏบังอาจนัก ยอมแพ้เสียแต่โดยดี”ศึกสงครามกำลังจะเริ่มขึ้น…วิ้งแสงสีสดใสราวสีรุ้งเปล่งประกายเจิดจ้าออกมาจากแม่น ้าเย่ว์หมิงมันสว่างวาบเข้าไปในตาของคนที่กำลังจะลงมือจนเขาตาแทบบอดในทันที แสบตาเกินไปแล้ว! เจิดจ้ามากเลย!นัยน์ตาเม่ยเอ๋อร์เป็นประกาย “คุณหนูใหญ่!”
“กูไหน่ไน?” อินหลิวเฟิงชะงักเพราะว่าเยี่ยนอวี๋ลงมายืนอยู่ข้างหน้าเขา ราวกับกำลังปกป้องเขาเอาไว้?นี่มัน… เป็นเรื่องจริงหรือ“นายท่านน้อย ท่านเกาะสตรีกินจริงๆ ด้วย” เอ้อร์เหมาทนดูต่อไปไม่ได้แล้วเอ้อร์เหมาที่ไม่ตกใจเห็นเต็มสองตาว่าคุณหนูใหญ่ลงมายืนอยู่ข้างหน้านายท่านน้อยของตนจริงๆ ท่าทางราวกับ ‘วีรสตรี’ ที่กำลังปกป้องลูกวัว หากคุณหนูใหญ่เยี่ยนไม่ได้อุ้มเจ้าตัวน้อยไว้ ท่าทางของนางคือวีรสตรีชัดๆส่วนเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่จู่ๆ ถูกเยี่ยนอวี๋อุ้มออกมาจากใต้น ้า เขาก็กำลังมึนงง มึนงงมาก มึนงงไปหมด เขากำลังคิดว่าแล้วท่านพ่อรูปงามของเขาล่ะ? หายไป
