ลึงงัน นางสัมผัสได้ว่าท่านปราชญ์ที่อยู่ในร่างวิญญาณนี้กำลังตระหนก ท่านปราชญ์ถึงกับตระหนกเลยหรือ!?“ใช่! พลังของต้าซือมิ่งท่านนั้นอยู่เหนือความคาดหมายของข้ามาก อีกทั้งเขายังควบคุมภาพไท่จี๋หยวนชูไว้ และยังครอบครองกระบี่ไท่ชาง! เขาสามารถใช้พลังกระบี่ไท่ชางได้!” ปีศาจระกาเก้าเศียรที่กำลังตระหนกอย่างเห็นได้ชัดโบ้ยความผิดทั้งหมดไปที่ต้าซือมิ่งทันทีแน่นอนว่าอันที่จริงเขาเองก็คิดว่าคนที่สู้กับเขาเมื่อครู่นี้คือต้าซือมิ่งราชสำนัก ถึงอย่างไรเยี่ยนอวี๋ก็ใช้ร่างวิญญาณของผู้ใต้บังคับบัญชาคนเก่าตลอดเวลา และครั้นนางใช้ร่างเดิมโจมตีปีศาจระกายังไม่ทันได้เห็นอะไรก็ถูกฟาดฟันเสียแล้วเขาจึงไม่รู้เลยว่าคนที่โจมตีเขาจนกลับคืนร่างเดิมนั้นไม่ใช่ต้าซือมิ่ง แต่คือเยี่ยนอวี๋ ปฐมราชินีหยวนชูแห่งตำหนักไท่ชาง
ทว่าจักรพรรดิหยวนคังส่งกำลังเสริมอันน่าสะพรึงมาที่โยวตูตั้งแต่แรกแล้ว! ผู้แข็งแกร่งจำนวนไม่น้อยของตำหนักซือมิ่ง สำนักคุนอู๋ สำนักเหยาไถเซียน สำนักชิงเหลียนถูกส่งมาโยวตูแล้ว แต่ต้าซือมิ่งราชสำนักที่ถูกโบ้ยความผิดให้กลับยังไม่รู้ตัว… ถึงแม้จะรู้ เขาก็คงไม่สนใจ เพราะเขากำลังมองมารดาของเด็กน้อยหรือก็คือผู้ ‘โบ้ยความผิด’ อย่างสนอกสนใจ เขากำลังรอให้นางตื่น!ส่วนเยี่ยนอวี๋…“หืม?”
