งเด็กน้อยได้รับมรดกจากปฐมราชินีแล้ว กระบี่ไท่ชางย่อม ‘เชื่อฟัง’ ทว่าการเชื่อฟังของกระบี่ไท่ชางดูเหมือนจะมีอะไรมากกว่านั้น…ต้าซือมิ่งที่ตกอยู่ในห้วงความคิดพลันมองออกไป เขาอยากจะทำความเข้าใจความสัมพันธ์ของกระบี่ไท่ชางและมารดาของเด็กน้อยอีกครั้ง แต่กลับถูกท่าทางตบมืออย่างตื่นเต้นดีใจของเจ้าตัวน้อยเบี่ยงเบนความสนใจไป“อ้ะ! อ้ะเนะเนะ ฮ่า…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ทั้ง ‘มีความสุข’ และหัวเราะ เขามองปีกที่สยายพร้อมจะบินอย่างดีอกดีใจเหมือนยามที่เขาเจอท่านพ่อรูปงามของเขา เด็กน้อยที่มองปีกแห่งมังกรขนาดยักษ์อันงดงามนั้น ในสายตาของเขาแล้วมีเพียงความเลื่อมใสและความรู้สึกมหัศจรรย์ใจท่าทางของเจ้าตัวน้อยนั่นทำเอาต้าซือมิ่งหัวเราะออกมาเบาๆอย่างไม่รู้ตัว ทว่า… จู่ๆ ต้าซือมิ่งก็กระจ่างในทันที‘เลื่อมใส’ต้าซือมิ่งราชสำนักมองไปที่กระบี่ไท่ชาง ในที่สุดเขาก็พบจุดต่างแล้ว มันไม่เพียงเชื่อฟังมารดาของเด็กน้อย มันยังเลื่อมใสในตัวนางอีกทั้งยังเป็นความเลื่อมใสที่อยู่เหนือความรู้สึกอื่นใดด้วยเช่นนี้แล้ว…“ปฐมราชินีกลับชาติมาเกิดหรือ”ต้าซือมิ่งราชสำนักกระตุกยิ้มมุมปาก เห็นได้ชัดว่าสายตาที่เขามองไปที่สตรีนางนั้นสดใสขึ้นมาก มิหนำซ ้ายังเกิดความสนใจในตัวนางขึ้นมาโดยที่เขาไม่รู้ตัวด้วยส่วนเยี่ยนอวี๋ที่ถูก ‘มอง’ ก็ไม่รู้สึกตัวเลย เพราะว่านางพบว่าพลังของภาพไท่จี๋ที่ทะลวงเข้าไปในค่ายกลต้องห้ามถูกขัดขวางไว้แล้ว!วิ้ง!อำนาจแห่งควา
