เยี่ยนอวี๋ที่กอดลูกน้อยไว้แน่น ขณะที่ ‘ใยแมงมุม’ ถูกทำลายนั้นยังสร้างรอยประทับสีม่วงดำให้กับปีกอิงหลงขนาดยักษ์ที่งดงามได้อีก!วิ้ง รอยประทับเข้าไปในกระดูก และหายไปใน ‘แสง’ ของปีกอิงหลง ความรวดเร็วเช่นนี้เหนือกว่าปฏิกิริยาของ ‘เส้นใย’ สีดำ ทำให้ฝ่ายหลังไม่อาจป้องกันและหยุดการ ‘โจมตี’ ของเยี่ยนอวี๋ได้ทันเวลาหลังจากนั้น…แน่นอนว่าไม่มีหลังจากนั้นวิ้ง ปีกอิงหลงขนาดยักษ์ที่เปล่งแสงอันศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้เปล่งประกายแสงสีขาวออกมาเป็นชั้นๆ จากในสู่นอก และกำจัด ‘เส้นใย’สีดำเหล่านั้นในทันที
ตามด้วยน ้าเสียงที่คมชัดปนสับสนดังออกมาจากปีกอิงหลงขนาดยักษ์อย่างน่าอัศจรรย์ “ปะ…ปฐมราชินี? นั่น…นั่นท่านหรือ”“ข้าเอง” เยี่ยนอวี๋โล่งใจ “ดูเหมือนว่าเจ้ายังมีเทวญาณเหลืออยู่บ้าง”“จริงด้วย! เป็นท่านจริงๆ ด้วย!” น ้าเสียงตื่นเต้นของอิงหลงส่งเสียง วิ้งๆ ออกมาไม่หยุด เพราะเหตุนี้ทำให้สั่นสะท้านไปทั่วทั้งโลกโบราณน้อยๆ นี้ “ท่านไม่ได้สิ้นชีพ! ท่าน…”“อย่าได้ตื่นเต้นไป” น ้าเสียงราวกับน ้าประดุจเสียงบรรเลงของเยี่ยนอวี๋ ด้วยพลังสะกดใจคนอันแข็งแกร่ง ไม่นานก็ทำให้โลกโบราณน้อยๆ ที่สั่นสะท้านนี้สงบลงเยี่ยนอวี๋ถึงได้ถามขึ้น “บอกข้าทีว่าเกิดอะไรขึ้น”หลังจากนั้น…“ข้าน้อยเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน” อิงหลงอาวุโสตอบกลับอย่างละอาย “ข้าน้อยจำได้เพียงว่า เดิมทีข้าน้อยอยู่ในพื้นที่ที่ท่านดับสูญและตามหากลิ่นอายของท่าน พวกเราทุกคนต่างก็ไม
