้สมองมีปัญหาถึงต้องให้นางเตือนถึงเพียงนี้
“คุณหนูใหญ่เยี่ยน?” สายตากู้หยวนซูสงสัย นึกถึงพระราชบัญชาทั้งหมดของหยวนคังฮ่องเต้ในทันที เพียงแต่ว่านางคิดว่านั่นเป็นเพียงของแถมเท่านั้น แต่คิดดูแล้ว…กู้หยวนซูหรี่ตาลงเล็กน้อย จัดการกับอารมณ์ของตนเอง รอจนนางเงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นก็สะดวกแล้ว ดูแล้วที่อุทกภัยของเมืองโยวตูเกิดขึ้นก่อนล่วงหน้านั้นมีความเกี่ยวข้องกับการกระทำสุ่มสี่สุ่มห้าของคุณหนูใหญ่เยี่ยน มิน่าฝ่าบาทถึงได้สั่งให้คุมตัวกลับเมืองหลวงด้วย”“คุมตัว?”เฉิงคั่วและเยี่ยนจื่อเสาที่เงียบมาโดยตลอดเอ่ยออกมาพร้อมกันแต่อารมณ์ของฝ่ายหลังนั้นมีมากยิ่งกว่า “ที่กล่าวมาเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ต้องทราบเสียก่อนว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนเป็นปราชญ์มหาสำนักหมอหลวงเชียวนะ! เป็นนักหลอมโอสถในตำนาน ท่านต้องรับผิดชอบต่อคำพูดตัวเองนะ”สีหน้าของกู้หยวนซูนิ่งขรึมไปชั่วขณะ “สุนัขบ้าที่ไหนกัน บังอาจมาสงสัยในตัวข้าอย่างนั้นหรือ ทหาร…จับตัวไว้ซะ!”“ช้าก่อน!”อินสวินอี้หยุดไว้ทัน“ใครกล้า!”
พลังบนตัวเม่ยเอ๋อร์แผ่ซ่านออกมาทันที“หึ”กู้หยวนซูยิ้มเย็น “เจ้าว่าข้ากล้าหรือไม่กล้าล่ะ ซย่าโหวฉุน ซย่าโหวซาน พวกเจ้าทั้งสองรออะไรอยู่”องครักษ์ชั้นสูงแห่งราชสำนักทั้งสองที่ถูกขานชื่อพลันก้าวออกมาพร้อมกัน กลิ่นอายอันแข็งแกร่งก็แผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่างของทั้งสองเช่นกันแต่น่าเสียดายที่ทั้งสองยังไม่ทันเตรียมตัวเสร็จ แม
