และสยดสยองจริงๆเมื่อพูดถึงเรื่องนี้เฉิงคั่วยังมีความทรงจำที่ไม่ดีนัก หลังจากกลับไปยังเมืองหลวง เขายังต้องไปอธิบายกับสำนักคุนอู๋นานพอควร!ถึงสามารถคืนความบริสุทธิ์ของเขาได้ เพราะจนบัดนี้ท่านประมุขหยางที่เขานำตัวกลับไปก็ยังคงไม่ฟื้น และไม่มีผู้ใดสามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของเขาได้เลยความจริงแล้ว เฉิงคั่วสงสัยว่าสำนักคุนอู๋ไม่ได้เชื่อในสิ่งที่เขาพูดเลย เพียงแต่มีฝ่าบาทคอยช่วยไว้ พวกเขาจึงไม่สามารถทำอะไรกับผู้บังคับบัญชาทหารม้าแห่งราชสำนักได้ จึงทำได้เพียงยอมเชื่อชั่วคราวเท่านั้นทว่าหากเทียบกับอาการตกใจของเฉิงคั่วแล้ว เม่ยเอ๋อร์มีท่าทีนิ่งมากไม่ได้สนใจอีกฝ่ายเลย“เจ้า…” เฉิงคั่วไม่รู้จะพูดอะไรดี
กู้หยวนซูขมวดคิ้วกล่าวว่า “นางผู้นี้เป็นใครกัน ไร้มารยาทเสียจริง! แม่น ้าเย่ว์หมิงสำคัญเพียงนี้ เหตุใดจึงมีคนที่ไม่เกี่ยวข้องปรากฏอยู่ในที่นี้ได้ โยวตูอ๋อง ท่านควรจะอธิบายหน่อยหรือไม่”“เซ่าซือมิ่งกู้ ข้าจำต้องเตือนเจ้าหน่อย ในบรรดาศักดิ์ข้าคือเจ้าเมืองอันดับหนึ่ง เจ้าเป็นเพียงเซ่าซือมิ่งธรรมดาๆ ในตำหนักซือมิ่งเป็นเพียงเสมียนน้อยๆ ในตำหนักซือมิ่ง เจ้าไม่กล่าวถึง ข้าเองก็จะไม่นึกถึง เจ้ากล่าวถึง ข้าถึงได้ตระหนักได้ว่าเมืองหลวงไม่เอาใจใส่อบรมสั่งสอนมารยาทแล้วอย่างนั้นหรือ”“โยวตูอ๋องกล่าวผิดไปแล้ว หากท่านไม่มีความผิด ข้าย่อมเคารพท่านเหมือนดั่งเจ้าเมือง แต่น่าเสียดาย…” ท่าทางของกู้หยวนซูมั่นอกมั่นใจนั
