์“ทหาร ไปที่ตำหนักซือมิ่งแล้วบัญชาให้เซ่าซือมิ่งกู้นำตัวนางออกเดินทางทันที! ให้นางเรียกใช้ค่ายกลเคลื่อนเวหาโดยตรง“พ่ะ…พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!” ขันทีเหอซงรู้ดีว่าในใจของหยวนคังฮ่องเต้ เทพธิดาท่านนี้สำคัญมากเพียงใด! เขาเองก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่าในใต้หล้านี้จะมีความงามอันน่าทึ่งเพียงนี้! น่าทึ่งจริงๆทว่าเฉาหมิงเฉิงที่สงบลงแล้ว อดกล่าวตักเตือนมิได้ “ฝ่าบาท สิ่งเดียวที่คุณหนูใหญ่เยี่ยนมีคุณสมบัติไม่พร้อมคือนางมีบุตรแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“ข้ารู้” หยวนคังฮ่องเต้ที่ขมวดพระขนงม้วนภาพวาดเก็บด้วยความไม่พอใจและหวงแหน พร้อมกับกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นบุตรชายของชีหลางแห่งตระกูลกู้นั่นก็ส่งตัวเด็กไปให้เขาซะ ทว่าเรื่องนี้ต้องจบเพียงเท่านี้ ข้าไม่อยากได้ยินเรื่องเหลวไหลนี้อีก”
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไปจัดการประเดี๋ยวนี้” เฉาหมิงเฉิงเข้าใจในความหมายของหยวนคังฮ่องเต้ จึงได้ลงไปจัดการด้วยตนเองหลังจากนั้น หยวนคังฮ่องเต้ที่กลับมาถึงห้องก็เปิดดูภาพวาดของเยี่ยนอวี๋อีกครั้ง และจ้องมองเป็นเวลานาน “คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะจุติมาบนโลกมนุษย์”…ณ ตำหนักซือมิ่งกู้หยวนซูที่ได้รับพระบัญชาตะลึงอีกครั้ง “ท่านหัวหน้าขันทีเหอทราบหรือไม่ว่าเหตุใดฝ่าบาทถึงได้เร่งรีบถึงเพียงนี้”เหอซงผู้ที่รู้อยู่แก่ใจทุกอย่างไม่สามารถบอกได้อย่างแน่นอนเขาบอกได้เพียงว่า “ท่านเองก็รู้ว่าฝ่าบาทรอวันนี้มานานเพียงใดกษัตริย์เมืองโยวตูก็เจ้าเล่ห์นัก ฝ่าบาทเองคงกลัวว่าจะมี
