จะพูดขึ้นด้วยท่าทีสงบว่า “ข้าต้องขอบคุณความกรุณาของแขกผู้มีเกียรติห้องพักขนาดใหญ่ ในวันข้างหน้าข้าจะตอบแทนด้วยสิ่งของล ้าค่าเช่นในวันนี้”ไม่ว่าอย่างไร หัวใจแห่งหงส์เพลิงและปีกแห่งมังกร นางก็รับไว้ก่อนแล้ว ส่วนเรื่องวันข้างหน้านั้นก็ค่อยว่ากัน…และการตัดสินใจของเยี่ยนอวี๋ในครั้งนี้ ย่อมทำให้เยี่ยนเสี่ยวเป่าร่าเริงจนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “อ้ะเนะเนะ…”“เจ้าเด็กละโมบตัวน้อย” ความสับสนและว้าวุ่นใจของเยี่ยนอวี๋เมื่อครู่นี้ถูกเสียงหัวเราะอันบริสุทธิ์ของเด็กน้อยตัวนุ่มนิ่มรักษาจนหายแล้ว นางก้มศีรษะหอมแก้มของเด็กน้อยเบาๆ ก่อนจะยิ้มบางๆพูดขึ้นว่า “เช่นนั้นเสี่ยวเป่าให้หัวใจแห่งหงส์เพลิงกับแม่ก่อนได้หรือไม่”“อ้ะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชะงักเมื่อเยี่ยนอวี๋เห็นดังนั้น นางก็คิดว่าเด็กน้อยคงไม่ยินยอมนัก นางจึงอยากจะคุยกับเด็กน้อย เพื่อบอกเขาว่านางเพียงแค่ขอยืม ใช้เสร็จแล้วจะคืนให้
แต่แล้ว…
