ผังอี้ใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะเรียกสติของแขกทรงเกียรติมากมายที่หลุดลอยไปกลับคืนมา และฝืนดำเนินการซื้อขายต่อไปได้“ช่างงดงามนัก! ท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนทั้งงดงามและอายุน้อยเช่นนี้ ช่างเกินความคาดหมายของข้าจริงๆ! สวรรค์ นั่นมันนางสวรรค์ชัดๆ ข้าไม่เคยพบเจอสตรีใดงดงามเช่นนี้มาก่อนเลย แม่เจ้า…”“ใจเย็นๆ เรารู้กันตั้งแต่แรกแล้วมิใช่หรือว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนอายุเพียงสิบแปด แต่อย่างไรปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนก็งดงามมากจริงๆ นั่นแหละ โอ้!” ผู้คนมากมายที่มิอาจสงบสติอารมณ์ได้ต่างก็ไม่มีกะจิตกะใจสนใจการซื้อขายแล้วผังอี้ “…”เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเต็งของเขาจะถูก ‘ย ่ายี’ เช่นนี้โชคดีที่เยี่ยนอวี๋จากไปพร้อมจวินฮวนอย่างรวดเร็ว และผังอี้เองก็สับเปลี่ยนลำดับสิ่งของซื้อขายทันที เขานำสมบัติล ้าค่าชิ้นหนึ่งขึ้นมาก่อน ในห้องซื้อขายจึงค่อยๆ กลับคืนสู่สภาวะปกติ…
เมื่อจวินฮวนพาเยี่ยนอวี๋มาถึงเรือนพักผ่อนในหอ เขาก็ประสานมือกล่าวว่า “ท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนโปรดรอสักครู่ ข้าน้อยจะไปเชิญท่านอาจารย์มา ท่านเป็นหัวหน้าผู้ดูแลหอจวินเป่า”“อืม” เยี่ยนอวี๋พยักหน้าจวินฮวนเชิญจวินอั้นหยวนมาทันที ฝ่ายหลังแทบจะทะยานมาหาทำให้เยี่ยนอวี๋ชายตามองเล็กน้อย เพราะแต่เดิมนางคิดว่าหัวหน้าผู้ดูแลหอจวินเป่าควรจะเป็นผู้หนักแน่นมั่นคงกว่านี้จวินอั้นหยวนไม่สนใจภาพลักษณ์แล้ว พูดตามตรงเขาจะกลายเป็นบ้าเพราะบุคคลท่านนั้นอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่
