ากอาจารย์ผังอี้ ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน”“นั่นน่ะสิ ถ้าหากว่ามีปัญหา ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนต้องรับผิดชอบไปตลอดชีวิตเต็มๆ!”…กริ๊ง!ผังอี้เคาะกระดิ่งหลังจากที่ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์กันครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ไม่ทราบว่าแขกผู้สูงศักดิ์ในห้องส่วนตัวหมายเลขหก ชั้นสามยังมีของแลกเปลี่ยนใดเข้าร่วมแข่งประมูลอีกหรือไม่”
“…ไม่มี” แขกผู้สูงศักดิ์ชั้นสามตอบอย่างเสียใจส่วนระดับขั้นของกริชที่เม่ยเอ๋อร์นำออกมา หากคิดอยากจะแข่งขันด้วย อย่างน้อยก็ต้องนำสมบัติล ้าค่าที่อยู่ระดับตำนานกึ่งหนึ่งออกมา หรือไม่ก็โอสถสำเร็จรูป และศาสตราวุธในระดับเดียวกัน เป็นต้นเห็นได้ชัดว่านี่เป็นการประมูลที่ไม่คุ้มค่าเป็นอย่างมาก ในห้องโถงล้วนไม่มีคนเอ่ยพูดอีกผังอี้จึงพยักหน้าเตรียมจะประกาศผลลัพธ์ประมูลสุดท้ายแต่ทว่า…มีเสียงหนึ่งดังลอยมาจากที่นั่งทั่วไปในห้องโถงประมูลอีกครั้ง“โปรดรอสักครู่!”ทุกคนมองไปตามที่มาของเสียง ถึงได้เห็นชายหนุ่มแรกรุ่นคนหนึ่งที่ยืนขึ้นมา “ข้าน้อยเป็นผู้จัดหาปลาเยว่ซวิ่น ตามกฎระเบียบของจวิ่นเป่าเก๋อ ข้าน้อยสามารถเลือกสิ่งที่ตนเองชอบในบรรดาสิ่งที่นำมาแข่งประมูลกันได้ ถูกต้องไหมขอรับ? อาจารย์ผัง”“ไม่ผิด มีกฎระเบียบนี้อยู่” ผังอี้พยักหน้า พลางเอ่ย “แต่ข้าน้อยขอเตือนประโยคหนึ่งว่า สิ่งที่จวินเป่าเก๋อตัดสินใจเลือกเพื่อนายจ้างนั้นเป็นสิ่งที่มีมูลค่ามากที่สุดแน่นอน ขอให้ท่านตัดสินใจอย่างรอบคอบ หากท่านไม่เชื่อในการตัดส
