“รู้ไปก็ไม่เป็นไร ความสามารถของผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์โดยทั่วไปมิได้เก่งกาจนัก สามารถเรียกวิญญาณ
อสูรออกมาได้ตนหนึ่งก็ไม่ง่ายแล้ว หากทำอะไรเกินกำลังตนเองมีแต่จะถูกครอบงำและเสียสติ”“พ่อมิได้หมายความเช่นนั้น พันหมื่นปีมา ในตำราพื้นฐานของผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์เขียนไว้ว่าผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์หนึ่งคนสามารถอัญเชิญวิญญาณได้เพียงหนึ่งตนเท่านั้น เจ้าอายุยังน้อย ผู้อาวุโสหัวแข็งบางคนมิอาจเปิดใจรับได้” เยี่ยนชิงพูดเกลี้ยกล่อมไม่หยุด เขาไม่กลัวเรื่องใดนอกจากผู้อาวุโสในสำนักศึกษาผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นที่อาจจะจ้องเล่นงานเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เขาเคยศึกษาเล่าเรียนในสำนักศึกษาจึงรู้ความน่ากลัวของผู้อาวุโสหัวแข็งเหล่านั้นดี“เจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋ตอบสั้นๆทว่าเยี่ยนชิงคิดว่าลูกสาวสุดที่รักยังคงไม่ใส่ใจ เขาจึงพร ่าบ่นต่อไป หวังให้ลูกสาวจดจำขึ้นใจเยี่ยนอวี๋กลับพูดขัดขึ้นว่า “ท่านพ่อดูท่านปู่ทวดสิ”หวีด!เยี่ยนหงชวนที่จู่ๆ แผ่ซ่านกลิ่นอายของหงส์เพลิงออกมาก็ดึงดูดความสนใจของเยี่ยนชิงไปทันที เขาเห็นรอบตัวของท่านปู่ของเขานอกจากจะมีเงาร่างต้นอู๋ถงแล้ว ยังมีเงาอสูรหงส์เพลิงด้วย! ทำเอาเขาเบิกตาโพลงด้วยความตะลึง ถึงแม้เงาอสูรหงส์เพลิงยังจางมากก็ตาม แต่กลับปรากฏขึ้นแล้วจริงๆ!นี่มัน…
“เร็วเช่นนี้เลยหรือ”เยี่ยนชิงพูดอย่างเหลือเชื่อ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้า… เจ้าไม่ใช่เพิ่งจะ… เพิ่งจะสะกิดเขาหรือ”“ท่านปู่ทวดมีความสาม
