ันไปพยักหน้าชื่นชมเขาเยี่ยนหงชวนที่กลับมาแล้วก็มองเหลนสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเรียก “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…”บัดนี้ ไม่ว่าคำพูดอะไรก็มิสามารถสื่อความคิดของเหล่าชั้นผู้ใหญ่สำนักชางอู๋ที่มีต่อเยี่ยนอวี๋ได้ รวมถึงเยี่ยนหงชวนเองด้วยหากจะบอกว่าผู้คนมากมายยังไม่มั่นใจเต็มร้อยว่าการสถิตของหงส์เพลิงเป็นฝีมือของเยี่ยนอวี๋ พวกเขายังคงแคลงใจ ทว่าพวกเขาเห็นนาง ‘เก็บ’ ศาสตราเวทถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงเต็มสองตา ในเมื่อได้ประจักษ์ด้วยตาตนเองแล้วว่าถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงถูกเยี่ยนอวี๋ ‘ชิง’ มาอย่างไร และผู้พิทักษ์ธาตุไฟของคุนอู๋ผู้เป็นเจ้านายคนเดิมของถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงก็ใช่ว่าจะยอมเสียศาสตราเวทไปง่ายๆ แต่เสียดายที่เขาล้มเหลว เขาพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงต่อหน้าต่อตาพวกตน!
“คุณหนูใหญ่…”เหล่าชั้นผู้ใหญ่สำนักชางอู๋ก็พึมพำชื่อออกมาจากใจอย่างไม่รู้ตัวกาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว คุณหนูใหญ่เยี่ยนของสำนักชางอู๋เป็นตัวตลกของสำนักชางอู๋มาโดยตลอด เหล่าชั้นผู้น้อยใหญ่สำนักชางอู๋ไม่อยากพูดถึง ‘คำอ่อนไหว’ นี้เสียด้วยซ ้า และระดับความ‘อ่อนไหว’ นี้ก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้น หลังจากที่คุณหนูใหญ่เยี่ยนเกิดเรื่องอื้อฉาวกับกู้จ่างสื่อแม้เหล่าชั้นผู้ใหญ่สำนักชางอู๋มิได้ถือสากับแม่สาวน้อยคนหนึ่งถึงแม้จะยอมไว้หน้าเยี่ยนชิง แต่อันที่จริงแล้วในใจลึกๆ ก็มิอยากได้ยินผู้คนภายนอกพูดถึงความสัมพันธ์ของคุณหนูใหญ่เยี่ยนที่เกี่ยวโยง
