่เขากลับสงบอารมณ์ลงได้ก่อนจะพูดว่า “พอแล้ว! สูดหายใจเข้าลึกๆ! สงบอารมณ์หน่อย! ไม่เห็นต้องเป็นกระต่ายตื่นตูมเลย เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ของข้าเก่งที่สุดตลอดอยู่แล้ว!”ซึ๊ด… ฟู่…หลังจากที่ผู้เฒ่าดูแลหอเจ้าสำนักที่พยายามหายใจเข้าออกลึกๆและคนอื่นๆ สงบสติอารมณ์ได้แล้วก็สามารถหยุดสภาวะว่างเปล่า
ของสมองพวกเขาไว้ได้ หลังจากนั้นสายตาของพวกเขาก็จ้องมองไปที่เยี่ยนอวี๋ด้วยความอบอุ่นถึงแม้ว่าพวกเขายังคงไม่สามารถแสดงออกถึงอารมณ์ของตนเองได้อย่างเต็มที่ แต่นัยน์ตาอันอบอุ่นนั้นก็บ่งบอกได้ถึงความตื่นเต้นดีใจและความชื่นชมจากใจของพวกเขาแล้วโอ้! สวรรค์ นักอัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน อายุเพียงสิบแปด!สะ… สวรรค์…และสถานการณ์เช่นนี้ทำให้เยี่ยนชิงอดพูดขึ้นไม่ได้ว่า “พอแล้วหยุดจ้องเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ของข้าได้แล้ว นางตกใจขึ้นมาจะทำอย่างไร”“…เอ่อ” อินหลิวเฟิงที่เงียบมาตลอดก็อดพูดขึ้นไม่ได้ว่า“สถานการณ์เล็กน้อยเพียงเท่านี้ ไม่ทำให้จื่ออวี๋ตกใจหรอกขอรับ”ช่างน่าขัน กูไหน่ไนอย่างนางจะตกใจง่ายเช่นนี้เลยหรือ คนที่ควรจะตกใจคือเขามากกว่า!พูดตามความจริง หัวใจของเขาก็เพิ่งจะสงบลงได้ เขาถูกผีเสื้อราตรีแดนนรกตัวนั้นทำเอาแทบจะตกใจตายแล้ว ไอ้ผีบ้านั่นมีความสามารถเกินขั้นถอดจิตแน่นอน!ไอ้ผีบ้าและน่ากลัวนั่นก็ส่งเสียงร้องอยู่ข้างนอกไม่หยุด ราวกับไร้หนทางอื่นแล้วไม่เพียงเท่านี้…
“ดูนั่นสิ!”กู้หยวนหมิงที่คอยสังเกตผีเสื้อราตรีแดนนรกก็เห็นมันท
