้อยของนางเหินขึ้นไปอยู่บนมงกุฎหงส์เพลิง…ในขณะเดียวกัน เหล่าชั้นผู้ใหญ่สำนักชางอู๋กำลังต่อสู้กับหนวดของผีเสื้อราตรีแดนนรก พวกเขารู้ดีว่า ถึงแม้พลังของเขาจะไม่
เพียงพอ แต่ขอเพียงพวกเขาตัดหนวดผีเสื้อราตรีแดนนรกได้เส้นหนึ่งก็จะสามารถช่วยลดแรงกดดันของเกราะคุ้มกันได้เล็กน้อยดังนั้น เมื่ออสูรผีเสื้อราตรียื่นหนวดออกมา เยี่ยนหงชวนก็นำเหล่าชั้นผู้ใหญ่ชางอู๋และกองกำลังชางอู๋ชั้นดีโจมตีกลับทันที!หลายๆ ครั้งที่หายตัวออกจากเกราะคุ้มกันก็จะฟันหนวดของอสูรผีเสื้อราตรีขาดทันทีทว่าหนวดของอสูรผีเสื้อราตรียืดหดได้รวดเร็ว กองกำลังชั้นดีของสำนักชางอู๋ที่มีความไวไม่พอส่วนใหญ่ก็ถูกหนวดของอสูรผีเสื้อราตรีแทงทะลุและกลืนกิน!ถึงแม้เช่นนี้ การโจมตีกลับของสำนักชางอู๋ก็ไม่หยุดลงเลยในขณะที่เยี่ยนหงชวนกำลังเชือดเฉือนหนวดผีเสื้อราตรีแดนนรกเขาก็คอยเตือนตลอดเวลาว่า “เร็วกว่านี้อีก! โจมตีไปแล้วไม่ว่าจะโดนหรือไม่ ต้องรีบถอยกลับเข้าไปในเกราะคุ้มกัน!”ในขณะที่พวกเขากำลังฟันเฉือนกันอย่างดุเดือด หยางชีซานกลับส่งเสียงร้องตกใจบริเวณวิญญาณสำนัก “หงชวนรีบมาเร็วเข้า…”ผีเสื้อราตรีขนาดเล็กขนาดตัวเท่าผู้ใหญ่ตัวหนึ่งปรากฏตัวบนต้นอู๋ถงราวกับเกิดมาจากอากาศ มันกำลังดูดกลืนพลังของต้นอู๋ถงอย่างบ้าคลั่ง
หวีด! ภาพลวงหงส์เพลิงที่อยู่เหนือต้นอู๋ถงก็พ่นไฟไปที่ผีเสื้อราตรีอย่างต่อเนื่อง ฝ่ายหลังกลับไม่รู้สึกใดๆราวกับหมูที่ไม่กลัวน ้าเดือด มันยั
