นชื่อออกคำสั่งด้วยสัญชาติญาณทันที
วั่วปู้เหลยและปู่เย่าเหลียนก็สัมผัสถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงเหนือศีรษะพวกเขา!และเมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นไปมองก็สบตากับหงส์ที่ซ่อนตัวอยู่ในทะเลเพลิงและสายฟ้า มันเองก็กำลังหลุบตามองพวกเขา ประหนึ่งหลุบมองจอมปลวก!“บ้าเอ๊ย!”“ถอยเร็วเข้า!”วั่วปู้เหลยและปู่เย่าเหลียนขวัญกระเจิง!หวีด…หงส์เพลิงที่ปรากฏตัวท่ามกลางทะเลเพลิงและสายฟ้าก็โจมตีด้วยคลื่นเสียงร้องดังแสบแก้วหู!“ถอย!”ทหารใต้บังคับบัญชาคุนอู๋ที่ได้รับคำสั่ง เพิ่งจะตั้งสติขึ้นได้ ก่อนจะถอยกรูดกลับไป!แต่น่าเสียดาย…หวีด!คลื่นเสียงอันน่ากลัวของเสียงหงส์เพลิงกลายเป็นการโจมตีด้วยพลังจิตวิญญาณ พุ่งตรงไปที่พวกเขาทุกคน
“อั๊ก!”ทหารใต้บังคับบัญชาของคุนอู๋แนวหน้าที่บุกเข้าไปนั้น ศีรษะของพวกเขาก็ถูกระเบิดออกเป็นชิ้นๆ ก่อนจะร่วงลงมาจากกำแพงเมืองสูงตระหง่านและกองพะเนินราวกับดินโคลนบนพื้นภายใต้การโจมตีด้วยพลังจิตวิญญาณ ทหารใต้บังคับบัญชาคุนอู๋ที่ไม่สามารถใช้พลังฝึกฌานได้เลยนั้นก็เหมือนกับสุนัขไร้ชีวิตที่บอบบาง ร่วงลงจากกำแพงเมืองไม่ขาดสายคนที่ก่อนหน้านี้บุกเข้าไปเร็วที่สุด ตอนนี้ก็ตายอย่างอนาถที่สุด ในเมื่อกำแพงเมืองของสำนักชางอู๋นั้นสูงมาก เพียงชั่วขณะหนึ่ง…สำนักคุนอู๋ก็สูญเสียทหารใต้บังคับบัญชาแนวหน้าหลายร้อยนาย“ถอยเร็วเข้า!”“รีบถอยยย…”หยางเทียนชื่อเจ็บปวดใจนัก!ถึงแม้สำนักคุนอู๋มีกองกำลังทหารใต้บังคับบัญชาแนวหน้าที่มีสา
