้าอาจสูญสลาย แต่ในวันข้างหน้าสำนักชางอู๋ของข้ายังคงยืนหยัดในเขตชางอู๋ด้วยตนเองได้”
เยี่ยนหงชวนชี้แจงอย่างสงบนิ่ง แม้การกล่าวเช่นนี้จะเร็วเกินไปในเมื่อจวบจนบัดนี้สำนักหมอหลวงยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ แต่เขาเชื่อเหลนสาวบ้านตนคนนี้“ท่านผู้อาวุโสเยี่ยน…” กู้หยวนเหิงสีหน้าซีดเผือด เดิมทีเขาคิดว่าคนของสำนักชางอู๋ยังไม่รู้คุณค่าที่แท้จริงของเยี่ยนจื่ออวี๋ ในเมื่อราชสำนักยังไม่ออกราชโองการแต่งตั้งชัดเจน เขายอมเดิมพันเรื่องนี้เพียงเพราะเกี้ยววิหคสุริยันคันนั้น!แต่แล้ว… เหมือนกับว่าสำนักชางอู๋จะลงเดิมพันใหญ่กว่าเขา!กู้หยวนเหิงอ ้าอึ้งอยู่ครึ่งค่อนวันจวบจนตอนนี้ เยี่ยนหงชวนที่มั่นใจว่าปรมาจารย์วิญญาณมิอาจต้านทานต่อไปได้แล้ว ก็มองไปที่เหล่าศิษย์น้องสำนัก “เตรียมเปิดศึกเถิด แม้เกราะคุ้มกันจะแตกแล้ว กองทัพใต้บังคับบัญชาคุนอู๋ก็คงถูกลดทอนพลังไปไม่น้อย สำนักของเรารวมตัวอยู่ที่นี่กันครบ เหตุใดจึงต้องเกรงกลัวเล่า”“ใช่แล้ว! เปิดสงครามมารดามันเสีย!” ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลคำราม “ข้าหมดความอดทนกับความครึ่งๆ กลางๆ เช่นนี้มานานแล้ว สู้ก็สู้! ที่นี่คือแผ่นดินของพวกเราสำนักชางอู๋ สำนักคุนอู๋อย่าริอาจคิดฝัน!”
“แต่ว่า…” ผู้อาวุโสรองกังวลเล็กน้อย เพราะว่าเขารู้ดีว่า แม้พลังของกองทัพสำนักชางอู๋จะถูกลดทอนลง แต่ก็ยังอยู่เหนือสำนักชางอู๋มากนัก!ทว่าเขายังไม่ทันพูดออกมา กองทัพคุนอู๋ที่กำลังทะลายเกราะคุ้มกันของสำนัก
