“โอวปาซือ!”หยางเทียนชื่อร้องตะโกน!โอวปาซือกางปีกขึ้นปกป้องข้างหน้าเขาทันที“โฮก…” มีเสียงคำรามอันน่าสะพรึง ดังออกมาจากปากของเม่ยเอ๋อร์ฉึบ!กรงเล็บดุจคมดาบอันโหดร้ายเยือกเย็น เฉือนเข้าที่ปีกของโอวปาซือทันที ฝ่ายหลังเจ็บปวดจนส่งเสียงร้องครวญไม่ขาดสาย หินหลอมเหลวรอบทิศเดือดพล่าน“เปิด!”เม่ยเอ๋อร์คำรามสุดเสียงอีกครั้ง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านรอบตัวอย่างต่อเนื่อง แทงทะลวงวงแหวนศึกสงครามของโอวปาซือหยางเทียนชื่อหน้าเจื่อน “โอวปาซือรีบถอย!”แต่แล้ว…ฉึบๆ!
กรงเล็บคมอันโหดเหี้ยมเคลื่อนไหวเร็วกว่าโอวปาซือ ฉีกปีกของมันขาดสะบั้นในทันที ก่อนจะพุ่งเข้าหาหยางเทียนชื่อ ขย ้าทรวงอกของเขาโฮก…โอวปาซือส่งเสียงคร ่าควรญเจ็บปวด“ไม่…”หยางเทียนชื่อร้องเสียงหลงอย่างไม่อยากจะเชื่อปัง!ปัง!อสูรตัวหนึ่งและมนุษย์คนหนึ่งถูกเฉือนจนตัวลอยกระเด็น!โอวปาซือตัวนั้นแตกสลายหายไปในกลีบเมฆทันทีเม่ยเอ๋อร์ผู้แข็งแกร่งก็ไล่ตามหยางเทียนชื่อไป เพื่อชิงศาตราเวทอวกาศจากเขามา และถือโอกาสจบชีวิตเขาเสีย จะได้ไม่เป็นภัยร้ายในภายหลังทว่าหยางเทียนชื่อที่รู้ว่าเม่ยเอ๋อร์ต้องการสิ่งใดก็ใช้พลังเฮือกสุดท้าย ขว้างศาสตราเวทบงกชโบราณนั่นไปทางทิศเหนือ พร้อมตะโกนขึ้นว่า “ข้าไม่ให้เจ้าหรอก!”ฟิ้ว!
ครั้นเมื่อศาสตราเวทกำลังลอยไปในอากาศ…เม่ยเอ๋อร์ก็คำรามอย่างเดือดดาล ทว่านางก็หักหลีกไปทิศทางที่ศาสตราเวทลอยออกไป คว้ามันไว้ได้ในทันทีปัง!ศาสตราเวทพลันระเบิด จนเกิ
