“รายงานท่านเจ้าสำนัก กู้จ่างสื่อขอเข้าพบขอรับ!”“บอกให้เขาไสหัวไปเสีย!” เยี่ยนชิงก่นด่าในทันที หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย เขาคงหยิบไม้กวาดทุบตีเขาอีกครั้งแล้ว! เจ้าสุนัขตัวดีฟังไม่รู้เรื่องหรืออย่างไร ก่อนหน้านี้ที่เขาพูดไปยังไม่ชัดเจนพอใช่หรือไม่แต่แล้ว… ศิษย์สำนักชางอู๋คนนี้ก็พูดขึ้นว่า “ท่านประมุข กู้จ่างสื่อบอกว่า เขาสามารถปกป้องสำนักชางอู๋ไว้ในนามของสำนักเหยาไถเซียนขอรับ!”“ข้าพูดอีกครั้ง ให้เขาไสหัวไปซะ!” เยี่ยนชิงไม่เชื่อทว่าผู้อาวุโสรองกลับอดพูดไม่ได้ว่า “เสี่ยวชิง ให้เขาเข้ามาเถิดหากเจ้าไม่อยากพบเขา ข้าพบเองก็ได้ ฟังเสียหน่อยก็มิเสียหายอันใด”“ใช่แล้ว ฟังไปก็มิเสียหาย” ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลก็เห็นด้วยเยี่ยนชิงขมวดคิ้ว ผู้อาวุโสรองกลับสั่งคนให้รีบเชิญกู้หยวนเหิงเข้ามาแล้ว
กู้หยวนเหิงก็มาเร็วตามคาด และยังมีเยี่ยนซูซูตามมาข้างกายเขา ทั้งสองมีท่าทีเร่งรีบเยี่ยนชิงอดกลั้นความพลุ่งพล่านที่อยากจะต่อยคนไว้ ก่อนจะเห็นกู้หยวนเหิงสาวเท้าเข้ามา เขาชูแผ่นหยกขึ้น บนนั้นสลักตัวอักษร ‘เหยา’ สีทองไว้เด่นชัดผู้อาวุโสรองรู้ทันที “ป้ายกายสิทธิ์ของสำนักเหยาไถเซียน! เจ้าหมอนี่มีป้ายกายสิทธิ์อยู่ในมือจริงๆด้วย! เป็นตัวแทนของสำนักเหยาไถเซียนได้จริงๆ”สำนักเหยาไถเซียนมีป้ายกายสิทธิ์เพียงสี่ชิ้นเท่านั้น แต่ละชิ้นเป็นตัวแทนการมาเยือนของท่านประมุข ผู้รับบัญชาก็มีอำนาจเหมือนกับเจ้าสำนักเหยาไถ
