“ต้าซือมิ่ง?” หยางเทียนชื่อเรียกอย่างไม่มั่นใจ แต่แล้วก็ไม่มีผู้ใดตอบรับ เขาจึง… เขาจึงยอมแล้วไม่เช่นนั้นจะทำอย่างไรได้อีกเล่า…เยี่ยนหงชวนรออยู่ข้างล่างนานแล้วก็ยังคงไม่เห็นหยางเทียนชื่อปรากฏตัว ทำเอาเขาอดขมวดคิ้วไม่ได้ “หยางเทียนชื่อ หลบๆ ซ่อนๆเช่นนี้ เพื่อสิ่งใดกัน”หยางเทียนชื่อที่ไม่กล้าขานตอบกลับอยากจะพ่นคำหยาบใส่ว่า“ข้าก็ไม่อยากหลบๆ ซ่อนๆ มารดามันเช่นนี้หรอก ปัญหาคือต้าซือมิ่งอยู่ใกล้ๆ ข้า…” ไม่กล้าขยับโว้ย!แต่เยี่ยนหงชวนไม่รู้ เขาอดพูดไม่ได้ว่า “ประสาท”หยางเทียนชื่อ “…”เขา… เขาจึงเงียบต่อไปนี่จึงทำให้เยี่ยนชิงที่ตามเยี่ยนหงชวนมาอดถามขึ้นไม่ได้ว่า“ท่านปู่ หรือว่าผู้มาเยือนเป็นเจ้าเต่าเฒ่า”“เจ้า…” หยางเทียนชื่อเกือบจะด่าคน แต่เขาก็อดกลั้นไว้ได้
เยี่ยนหงชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดว่า “อาจจะเพราะช่วงสิบปีนี้เขาฝึกวิชามหานินจาเต่าเทพ ว่ากันว่าเป็นวิชาลับสืบทอดโดยตงอี๋”“มีวิชาลับเช่นนี้ด้วยหรือ” เยี่ยนชิงพูดอย่างรู้สึกได้ความรู้เพิ่ม“เช่นนั้นตอนนี้เราควรทำอย่างไร”“ปล่อยเขาไว้เช่นนี้ก่อน เจ้าไปตรวจสอบดูว่ามีสิ่งอื่นใดผิดปกติอีกหรือไม่” เยี่ยนหงชวนพูดจบ เขาก็สำรวจไปรอบทิศ เมื่อมั่นใจว่าหยางเทียนชื่อฝึกวิชาลับนินจาเต่าเทพแล้ว เขาก็เก็บแผนที่จะอัญเชิญวิญญาณลงเงียบๆ…ในขณะเดียวกัน ฟิ้ว เม่ยเอ๋อร์ปรากฏตัวขึ้น นางอยู่เหนือสำนักชางอู๋แล้วเช่นกัน และพบว่าเมืองชางอู๋ถูกปิดล้อมไว้แล้ว!และการปรากฏต