อ่อนปวกเปียกขณะที่จู่โจมเข้าใส่?! แล้วยังร่วงลงบนพื้นอย่างน่าขันเช่นนี้ด้วย?!นี่ไม่ได้มาเล่นตลกใช่หรือไม่…กู้หยวนหมิงยังเห็นด้วยว่า ดวงตาของงูใหญ่ตัวนั้นที่จู่ๆ ก็ร่วงลงบนพื้นเหมือนกับกำลังหมุนติ้ว!?“มึนตึ้บไปเลยหรือ” อินหลิวเฟิงมองงูใหญ่ที่วิงเวียนไปแล้วตัวนั้นก่อนจะมองไปที่คุณหนูใหญ่เยี่ยนที่อยู่ข้างหน้า รู้สึกประหลาดเหนือคำบรรยายแม้แต่ลูกศิษย์ตระกูลชือลัทธิเซิ่งเหลียนสามนายที่ไม่ได้ปริปากพูดเลยก็เบิกตาโตอย่างตะลึงงัน และอ้าปากกว้างอยู่เช่นนั้น พวกเขามองงูตัวใหญ่ที่สลบอยู่บนพื้นราวกับคนโง่ผ่านไปครู่หนึ่ง ศิษย์หญิงตระกูลชือที่ปล่อยงูตัวใหญ่ออกมาถึงเพิ่งตั้งสติได้ นางจ้องเยี่ยนอวี๋เขม็ง “เจ้าทำอะไรกับมัน!” นางมั่นใจว่าสตรีโฉมงามคนนี้คือคนที่ลงมือกับงูศักดิ์สิทธิ์ของนาง
แต่เยี่ยนอวี๋ไม่ได้สนใจนางเลย นางหันไปหาเม่ยเอ๋อร์ พูดว่า “สับมันเสีย ทำข้าวต้มงูให้เสี่ยวเป่า เขาอยู่เป็นเพื่อนข้า หิวมากแล้ว”“รนหาที่ตาย!” ศิษย์หญิงลัทธิเซิ่งเหลียนโมโหเป็นฟืนเป็นไฟพร้อมกับฟาดคทาบงกชในมือของนางไปทางเยี่ยนอวี๋สุดแรง หมายจะแก้แค้นให้งูศักดิ์สิทธิ์ของนาง!
