อย่างแน่นิ่ง “สังหารข้า”ครั้งนี้ สิ่งที่เยี่ยนอวี๋จะชุบหลอม คือร่างกายของนางตามขั้นตอนการฝึกฌานโดยปกติแล้ว เยี่ยนอวี๋รู้ดีว่า นางยังต้องใช้เวลาอีกมากจึงจะสามารถทำให้ร่างกายตอบสนองต่อพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งแต่เดิมนางไม่รีบ ในเมื่อมีเม่ยเอ๋อร์อยู่ข้างกาย แต่ทหารทางใต้หากพึ่งเพียงเม่ยเอ๋อร์ลำพัง มิสามารถประกันว่าจะไร้ข้อผิดพลาดเพราะอย่างไรเม่ยเอ๋อร์ก็มีเพียงคนเดียวทว่า…วิ้ง! วิ้ง! กระบี่ไท่ชางที่ส่องแสงระยิบระยับตลอดเวลานั้นกลับรู้ดีว่า ร่างกายของเจ้านายในตอนนี้ มิสามารถรองรับพลังของตนไหวมันจึงหักใจลงมือไม่ได้“วางใจเถิด” เยี่ยนอวี๋กลับมองกระบี่ไท่ชางอย่างสงบนิ่งพลางอธิบายว่า “ใต้หล้านี้ พลังที่สามารถทำให้ข้าสูญสลายไปได้ เท่าที่ดูจนถึงบัดนี้ ยังคงหามีไม่”ถึงแม้นางเคยตาย แต่นางก็เกิดใหม่แล้ว! ดังนั้น บนโลกใบนี้ ไม่มีพลังใดที่จะทำให้นางตายได้อีก
กระบี่ไท่ชางจึงปล่อยลำแสงบางเบาพุ่งตรงไปที่เยี่ยนอวี๋ฟิ้ว!เมื่อพลังของกระบี่ไท่ชางเข้าไปในร่างของเยี่ยนอวี๋ก็ทำให้ร่างกายอันเปราะบางของนางสลายสิ้น! ร่างกายนางแตกสลายราวกับถูกฟันด้วยมีดนับพันเล่มกระบี่ไท่ชางครวญครางอย่างรุนแรง มันสัมผัสได้ว่าลมปราณของเจ้านายของมันกำลังสิ้นลง! ราวกับจะสูญสลายอีกครั้ง!? มันจึง…จึงวิตก!แต่แล้วจิตใต้สำนึกของเยี่ยนอวี๋กลับหลอมรวมกันอย่างเข้มแข็งนางเริ่มใช้เวทเทพที่ท้าทายสรวงสวรรค์ยิ่งรักษาตนเอง!
