“ไป” จิตสำนึกอันทรงพลังที่เยี่ยนอวี๋ปลดปล่อย ได้ติดตามกลุ่มพลังที่ต้าซือมิ่งแห่งราชสำนักโจมตีทันที มันตรงไปยังตี้ชิวอันเป็นเมืองหลวง สัมผัสนั้นได้ตรงไปยังคูเมืองของเมืองโบราณทางทิศเหนือและโดยต้าซือมิ่งแห่งราชสำนัก ทำให้คลื่นแสงจากทางใต้ไปสู่ทางเหนือ! ในเวลานี้ มันถูกรวบรวมไปที่ตำหนักประตูสูงทางตอนเหนือของเมืองหลวงปัง! อย่างไม่แปลกใจ ทั้งตำหนักได้ระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยลมปราณแห่งความมืดกลุ่มหนึ่งยังคงไหลล้นออกมาจากตำหนักไม่หยุด มันได้ ‘ดึงดูด’ จิตสำนึกของเยี่ยนอวี๋ไปเยี่ยนอวี๋สามารถบอกได้ว่าลมปราณแห่งความมืดนี้ คือพลังแห่งการหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดที่เยี่ยนจื่ออวี๋ในชาติก่อนไปแตะต้อง! ลมปราณของ ‘เหนียงเหนียง’ ผู้นั้น เพียงแต่เวลานี้ ‘เหนียงเหนียง’ ผู้นั้นยังอ่อนแออยู่อย่างเห็นได้ชัดสิ่งนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจถึงจุดประสงค์ของฝ่ายตรงข้าม เป็นเพราะนางหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดแล้วใช้ลมปราณไปสืบเสาะ หรือเพราะให้ความสนใจกับพื้นที่ทางตะวันออกของต้าฮวงหรือนี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ?เยี่ยนอวี๋ไม่รู้ แต่นางได้ยินชัดเจน…
“บัดซบ!”“เกิดอะไรขึ้น!”“ทำไมตำหนักเซ่าซือมิ่งถึงระเบิดได้!”“สวรรค์ แสงเมื่อครู่คือเปลวไฟลอยฟ้ากระนั้นหรือ! แล้วเซ่าซือมิ่งที่อยู่ในตำหนักทำอะไร! ถึงดึงดูดพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้มาได้!”นอกตำหนักที่ระเบิด ผู้ฝึกฝนกลุ่มหนึ่งที่กำลังฝึกฌานตกใจแทบสิ้นสติ เดิมทีพวกเข
