และเยี่ยนจื่ออวี๋ นางฟื้นขึ้นอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด นางถูกทำแท้งแล้วภาพเหล่านั้นเหมือนกับที่เยี่ยนอวี๋ ‘ฝัน’ ก่อนหน้านี้ทุกประการแต่สิ่งที่ไม่เหมือนก็คือทารกที่ถูกทำแท้งออกมา หน้าตาเขาดูไม่เหมือนเสี่ยวเป่า แต่เป็นก้อนเลือดเลือนรางก้อนหนึ่งถึงกระนั้น เยี่ยนอวี๋ก็ไม่แตกต่างจากเยี่ยนจื่ออวี๋ ที่สุดแสนเจ็บปวดเหลือคณา!ในหูของนาง เสียงของเยี่ยนชิงถังดังขึ้นอีกครั้ง “นังสารเลว! ข้าอยากจะทำอย่างนี้มานานแล้ว! เจ้าคนสารเลว ทำไมทั้งๆ ที่ข้ามีพรสวรรค์มากกว่าเจ้าทุกอย่าง เจ้าเป็นแค่ขยะ! แต่เยี่ยนชิงกลับมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เจ้า! แม้แต่ผู้ชายก็ใช่! พี่เหิง เขาเป็นของข้า! นังสารเลว”“เอาล่ะชิงถัง เจ้าไปโมโหอะไรกับคนสารเลวเช่นนี้ แจกันประดับที่โง่เขลาเบาปัญญาอย่างนางสมควรที่จะลงเอยเช่นนี้! หน้าตาดีแล้วจะมีประโยชน์อะไร เจ้าดูสิคุณชายเจ็ดยอมแตะต้องนางที่ไหนกันแหวะๆๆ น่าขยะแขยง!”…
ก่อนที่เยี่ยนจื่ออวี๋กำลังจะหมดสติ เยี่ยนอวี๋เห็นว่าไม่เพียงเยี่ยนชิงถังเท่านั้นที่ยืนดูการทำแท้งของเยี่ยนจื่ออวี๋ ยังมีเหยาหลินอยู่ด้วยจริงๆแต่ในตอนนี้ ความสนใจของเยี่ยนอวี๋ไม่ได้อยู่ที่ผู้หญิงสองคนนี้แต่เป็นก้อนลิ่มเลือดที่หลุดออกมา นางสามารถเห็นได้ชัดเจน…ก้อนลิ่มเลือดถูกดูดซึม!?มันถูกดูดซับโดยค่ายกลชิงโชคลาภชิงพรสวรรค์!และเยี่ยนจื่ออวี๋ที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เลือดของนางยังคงไหลและถูกดูดซึม!นี่คือ…“แผนร้าย!”ดวงตาของเยี
