ไร้พลังมาแต่กำเนิดนั่นทำให้ดวงตาของเยี่ยนอวี๋มืดมนดำดิ่งลง จิตสำนึกยังคงแอบเข้าไปในราชสำนักของต้าซย่า และหลังจากที่ ‘เดินสำรวจไปรอบๆ’ก็มาถึงวังหลังของราชสำนักเพียงแต่เมื่อมาถึงที่นี่ ลมปราณของค่ายกลนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย?“ฝีมือไม่เลว” แม้ว่าเยี่ยนอวี๋จะไม่สามารถจับลมปราณของค่ายกลเมื่อครู่ต่อไปได้ แต่นางก็สัมผัสได้ถึงลมปราณที่อยู่ตรงนั้นลมปราณของค่ายกล ‘ชิงนภาเปลี่ยนตะวัน’ ที่พิเศษมากและค่ายกลชนิดนี้ เยี่ยนอวี๋เห็นมามากแล้ว สิ่งสำคัญของมันคือการเร้นตัวหลบจากความลับของสวรรค์ การฝึกฌานจากเคล็ดวิชาต้องห้ามอันดำมืดที่สวรรค์ไม่อนุญาต ใช่แล้วเยี่ยนอวี๋ระบุตำแหน่งของค่ายกลอย่างระมัดระวัง และสติของนางก็จมลงอีกครั้ง! นางต้องรู้ว่าคนนี้เป็นใครอย่างไรก็ตาม เมื่อจิตสำนึกของเยี่ยนอวี๋ดำดิ่งลงไปในแหล่งกำเนิดค่ายกล นางพบว่าสิ่งที่นางสัมผัสได้คือม่านสีดำ และมีการแทรกแซงที่ทรงพลังอย่างยิ่งที่ตัดขาดจิตสำนึกของนางจากโลกภายนอกหึ่งงง!
ในความเป็นจริง เยี่ยนอวี๋ดึงพลังงานกระบี่มาจากกระบี่ไท่ชางและขุมพลังอันแข็งแกร่งของกระบี่ไท่ชางก็ทะลุผ่านชั้นของการแทรกแซงที่ตัดขาดจิตสำนึกของนางจากโลกภายนอกอย่างรวดเร็วซ่า โลกที่เปิดกว้างของการสัมผัส ทำให้เยี่ยนอวี๋เข้าใจได้กระจ่างว่านางน่าจะอยู่ในวังใต้ดิน และมีอักษรรูนชั่วร้ายมากมายที่จารึกไว้รอบๆ วังใต้ดิน“จริงด้วย” เยี่ยนอวี๋ระบุได้ว่าอักษรรูนเหล่านี้เป็นอักษรรูนพื้
