ติแสนจะเย่อหยิ่งจองหองและโง่เขลา ในที่สุดก็เชื่อฟังหลังจากที่ครอบครัวของนางพังทลาย ดังนั้นเขาจึงพูดต่อ “ข้าจะแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของเจ้าต่อไปนางจะเป็นคนดูแลเจ้า”“ไม่จำเป็น” เยี่ยนจื่ออวี๋พูด น ้าเสียงของนางไม่บางเบาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว นางพูดเสียงแหบ “ท่านหย่ากับข้า ข้าจะพาท่านพ่อกลับสำนักชางอู๋”“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่!” กู้หยวนเหิงหัวเราะเยาะอย่างหมดความอดทน “เจ้าคิดหรือว่าเจ้าที่เป็นสะใภ้ของสกุลกู้จะมาสมคบคิดกับนักโทษราชสำนัก สมควรแล้วหรือ”“ท่านหย่ากับข้าเสีย” เยี่ยนจื่ออวี๋ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว นางแค่อยากจะกลับไปแต่…“อย่าแม้แต่จะคิด!” กู้หยวนเหิงไม่เห็นด้วย “เจ้าอยากให้คนทั้งใต้หล้าเยาะเย้ยว่าเป็นคนที่ไร้ความปรานีและไร้ยางอายหรืออย่างไร เจ้าไม่รู้อะไรเลย! ที่ผ่านมาก็ไม่เคยรู้อะไรเลย! ตอนนี้ก็ยังไม่ดีขึ้น!”“ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะเป็นคนขอหย่า… “ เยี่ยนจื่ออวี๋แค่อยากจะออกจากที่นี่
อย่างไรก็ตาม…“อย่าแม้แต่จะคิด!” กู้หยวนเหิงไม่ตกลง เขายืนขึ้นอย่างหมดความอดทน “หลังจากทำแท้ง เจ้าก็เป็นฮูหยินกู้ให้ดี ข้าจะไม่หย่ากับเจ้า และไม่ยอมให้เจ้ากลายเป็นอนุภรรยา ชิงถังยังคงเป็นพี่น้องกับเจ้าต่อไป”“ข้าไม่ต้องการ!” เยี่ยนจื่ออวี๋ลุกขึ้นมานั่ง “ข้าจะไป!”เพียะ!กู้หยวนเหิงตบเยี่ยนจื่ออวี๋ด้วยความเดือดดาล กระทั่งเยี่ยนจื่ออวี๋ที่อ่อนแอหน้ามืด เลือดไหลออกจากจมูก แต่เขาพูดด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว “นังสารเลว! ไ
