นนี้สิ่งนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋เดาได้ว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าพ่อของเสี่ยวเป่าก็ไม่ธรรมดา? ชะตากรรมของเขาคือการดำรงอยู่อย่างพิเศษและไม่สามารถสอดแนมได้”ในฐานะที่เป็นปฐมราชินี แม้ว่าเยี่ยนอวี๋จะไม่สนใจอะไรก็ตาม แต่นางก็พอรู้จักถึงระเบียบวงโคจรของทั้งสามโลกอย่างเช่น บางคนอาจมีชะตากรรมที่แตกต่างกัน หรือพวกเขาอาจได้รับการจัดสรรค์ให้เป็นเทพเจ้าอยู่แล้ว แต่ต้องลงมาจุติยังโลกมนุษย์เพื่อผ่านเคราะห์กรรมต่างๆ ชะตากรรมของคนเหล่านี้ไม่
สามารถเข้าใจได้เพราะเป็นความลับของสวรรค์ แม้ว่าครั้งหนึ่งนางจะเคยเป็น แต่นางก็ไม่สามารถได้รับการยกเว้นได้ง่ายๆ ไม่เช่นนั้นอาจจะเป็นการก่อกวนวงโคจรดังนั้น…“พ่อของเสี่ยวเป่าเป็นคนแบบนี้เองหรือ” นิ้วอันงดงามราวกับหยกของเยี่ยนอวี๋เคาะขอบเตียงเบาๆ มองดูลูกที่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่ให้ห้วงนิทรา ลูกที่หน้าตาน่ารักน่าชังก็อกไม่ได้ที่จะนึกถึงกู้หยวนเหิงจากนั้นเยี่ยนอวี๋ก็ขมวดคิ้วพลางคิดว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเขา” แต่เพื่อเป็นการป้องกันเอาไว้ก่อน ประเดี๋ยวนางกลับไปแล้วจะให้เม่ยเอ๋อร์ตรวจสอบวันเกิดของกู้หยวนเหิงดู และนางยังต้องตรวจสอบด้วยตนเองอีกครั้งจะมั่นใจได้มากกว่าแม้ว่าลูกจะหน้าตาไม่เหมือนกู้หยวนเหิง แต่นางหรือก็คือเยี่ยนจื่ออวี๋ก็มีหน้าตาไม่เหมือนมารดาของนาง ยิ่งไม่เหมือนบิดาเจ้าน ้าตาไม่เหมือนพี่ชายทั้งสองคนด้วย แต่กลับเหมือน…“ตัวข้าเอง” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วอีกครั้ง ถึงตระหน
